tag:blogger.com,1999:blog-64601276997293118812011-04-22T07:39:37.667+02:00<b>WE ARE FED UP WITH HYPOCRICY!</b> <br />sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-2933567208248345092007-06-18T01:10:00.001+03:002007-06-18T01:58:35.133+03:00<div align="left"><embed src="http://papavramopoulos.com/abraham/15th-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed></div><div align="center"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="center"></div><p align="justify"><br /><span style="color:#666666;"><em><span style="color:#ff9966;">Ihadafarminafrica </span>said...<br /></em><br />«Αγαπητό μου ημερολόγιο,<br /><br />αυτό το καλοκαίρι θα το αφιερώσω στην εκπαίδευση μια ωραιότατης μαϊμούς. Θέλω να τη μάθω να βγάζει έξω τη γλώσσα κατά βούληση. Το πείραμα επιχορηγείται από το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Στύση και αποσκοπεί στη μελέτη της διαφοράς μεταξύ ελεύθερης βούλησης και θέλησης.<br /><br /><span style="color:#cc0000;"><strong>Let’s get naked and start a revolution!<br /></strong></span><br />Σας χαιρετώ!»<br /><br /><br /><em>And then<span style="color:#ff9966;"> Aphrodite</span> said...<br /></em><br />«Αγαπητό μου ημερολόγιο,<br /><br />και σήμερα γαμήθηκα στη δουλειά... Η δουλειά λοιπόν της ναυαγοσώστριας είναι πολύ απαιτητική: 13 πόντοι δε φτάνουν ούτε για ζήτω, κι όμως στον Αστέρα αρκούν για πνιγμό στα ρηχά. Οι τουρίστες έρχονται με τις πετσέτες-γαλανόλευκη απ’ το gift-shop, αλλά πρέπει να τους τα μαζεύω, μη με το που κατεβάσουν μαγιώ να τα λιάσουν, φάμε καμμιά μήνυση. Ασε που έχω βαρεθεί να μου κάνουν πρόταση γάμου κάθε μέρα τάζοντάς μου και δομημένα... Απ’το να μου τάζουνε βέβαια αρνιά σαν της Πέγκυς, ε, καλύτερα είναι...<br /><br />Ουφ, κούραση, σκέτη κούραση. Αλλά ξέρω τι θα κάνω, δε θα με πάρει από κάτω...<br /><br /><span style="color:#cc0000;"><strong>Let’s get naked and follow evolution!<br /></strong></span><br />Καλώς ήρθες καλοκαίρι μου! :-) »<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>(video/post: Ihadafarminafrica, post: Aphrodite) </em></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-293356720824834509?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com49tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-16914873858060838132007-05-22T15:13:00.001+03:002007-05-22T19:24:27.568+03:00<p align="justify"><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/ax-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /></p><p align="justify"><br /><br /><span style="color:#666666;"><em><span style="color:#ff9966;">Aphrodite </span><span style="color:#666666;">said...<br /></span></em><br /><strong><span style="color:#999999;">Τα όρια εμπεριέχουν τον τρόπο καταστρατήγησής τους:</span></strong> το απώτατο σημείο τους το ορίζεις εσύ και είναι απλώς ένα πέπλο «για τα μάτια του κόσμου». Να έχεις μια δικαιολογία για όταν, αφού χορτάσει την πείνα του το id σου, αρχίσει να ωρύεται το super-ego σου που το στέλνεις να μαζέψει τ’ασυμμάζευτα: «Εγώ στο είπα, μέχρι εκεί, αλλά εσύ φταις που με παρέσυρες!».<br /><br />Κι αν μπλέκεις πάντως κι εκτίθεσαι, δεν πειράζει... anything to keep you busy. Πώς θα δικαιολογούσες το «μισθό» σου αλλιώς?<br /><br /><strong><span style="color:#999999;">Ανοιξε...<br /></span></strong><br />«<em>Ελα μωρό μου, μην είσαι αδιάλλακτη, θα στο φορέσω το όνομα όπως θέλω, άνοιξε λίγο το στοματάκι σου</em>...» διαμηνύει ο εν Νέας Ζηλανδίας διακοπώμενος Μεγάλος μας, όσο ένας ΟΗΕ πηδάει εξ’αριστερών στο κάδρο αδιακρίτως απ’όπου βρει (δεν φαίνεται στα πλάνα ο εμπρός ή πίσω τρόπος).<br /><br />Η χώρα αγγελικά πλασμένη, λάμπει.<br /><br />Κι ο Μεγάλος δεν ξέρει ότι στην τελική εκείνη παίζει το παιχνίδι καλύτερα από εκείνον.<br /><br />Θα τον ξεφορτώσει με ένα καλό <strong>στοματικό</strong>, αφού εκείνος θα έχει δώσει μαζεμένο ό,τι έχει και δεν έχει. Ετσι ορίζει εκείνος το <strong>oral</strong>. Ελα μου όμως που εκείνη το ορίζει ως <strong>προφορικό</strong>...<br /><br />«<em>Αυτά μας τά’παν κι άλλοι, που την είχαν πιο μεγάλη.</em>...» και η ίδια θα παραμείνει αυτό με το οποίο η ίδια αυτοπροσδιορίζεται. Θα φύγει το «Πρώην», δε θα χρειάζεται καν το «Νυν», κι επόμενη τριολέτα γιοκ.<br /><br />«<em>Καλός αλλά λίγο ρε παιδάκι μου</em>», θα λέει στις φίλες της όταν θα την ρωτάνε πώς να χειριστούνε τις αποσχίσεις τους. «<em>Κρατήστε το στο προφορικό. Μην παραγνωρίζετε κιόλας!</em>».<br /><br /><strong><span style="color:#999999;">Κλείσε...<br /></span></strong><br />«<em>Πείραξες δικούς μου? Μετά απ’ό,τι έγινε και φέραμε και τον Αμερικάνο, το κολλητάρι, να σε πηδήξει από την άλλη, να μη σου μείνει τρύπα αγάμητη? Ούτε καν στα τέσσερα, εδώ σ’έχω, πάρ’τα!</em>», ξεκίνησε μιλώντας και κατέληξε μουγκρίζοντας μέσ’απ’τα σφιγμένα δόντια του ο πορωμένος Ισραηλινός.<br /><br />Η με brazilian σχέδιο-Λωρίδα χαμογέλασε, τον έκλεισε μέσα στο κάστρο της κι άρχισε να παίζει το παιχνίδι.<br /><br />Οσο εκείνος έκανε ασκήσεις εξουσίας πάνω της, εκείνη είχε το σόι της να του εξαχνώνει το σπίτι για πλάκα.<br /><br />«<em>Και μην ξεχνάς</em>» συνεχίζει μες το αχβάχ του, «<em>ότι και τον ξάδερφό σου τον φυγά κι αυτόν θα τονε σκίσω...».</em> Αν δεν ήταν τόσο τεντωμένο το στόμα της θα της ξέφευγε ένα χαμόγελο. Η σκέψη «<em>Εσύ γαμάς, εγώ Χαμάς</em>», ξαφνικά της φαινόταν τρομακτικά αστεία!<br /><br /><strong><span style="color:#999999;">Καλά, άσ’το μισάνοιχτο...<br /></span></strong><br />«<em>Νομίζεις ότι έχεις το πάνω χέρι εσύ χουλιγκάνε του κώλου, που μού’ρθες από το Λουγκριστάν να γαμίσεις και να δείρεις? Κι ας σε βλέπω όμορφο, που θα μου κάνεις και διαφήμιση για τη διοργάνωση μου.. Εεεετσι, εκεί, άνοιξέ το λίγο ακόμα... τι τσιμπουκόχειλα είναι αυτά μανάρι μου? Ξανθιά μου κούκλα μου εσύ!</em>», σχεδόν προειδοποιεί η αστυνομοκρατία μας μες τον πυρετό του Champions League.<br /><br />Την ίδια στιγμή η ξανθιά δε χρειάζεται να προσπαθήσει πολύ για να την φάει από κει που δεν το περιμένει ο και-καλά-καραγαμιάς...<br /><br />Θα μπει και τέταρτος στο τριολέ (δε φαίνεται στα πλάνα μας), να κλείσει κάθε παράθυρο διαφυγής του. «<em>Ηθελες Ομόλογα ε? Μαρτυριάρικο</em>....». Θα φέρει κι όλους του τους μπράβους στο κρεβάτι: ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, EΣΗΕΑ, ΚΚΕ, ΕΚΘ, ΕΔΟΘ, ΠΑΜΕ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ, AEGEAN, ΜΜΜ, δημόσιους υπάλληλους, εφοριακούς, το προσωπικό των Ταμείων, δάσκαλους και καθηγητές, εργαζόμενους σε δήμους και νομαρχίες, τραπεζοϋπάλληλους, εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ, ιδιωτικούς υπάλληλους, οικοδόμους και εργάτες, γιατρούς και νοσοκόμους, λιμενεργάτες και κάτι άλλα ψιλά...<br /><br />«<em>Τα-λε-φτά-μας-πίιιι-σω</em>!», όσο το κρεβάτι, ποιό κρεβάτι, όλος ο όροφος θα καταρρέει, με όλα τα κανάλια να δείχνουν τους σοβάδες και τα τούβλα να πέφτουν αδιακρίτως κεφαλιού...<br /><br />Και η σαλτσούλα στο πλάι... «<em>Μη ρε παιδιά... όχι τώρα... άντε, έχουμε και δουλειές, να τελειώνουμε το γύρισμα να πάμε σπιτάκι μας, τι τους φέρνεις τώρα ρε ξανθό κι εσύ όλους αυτούς, ενίσχυση... για μια πίπα, δεν έγινε και τίποτα... δε σε θίξαμε ρε συ</em>....», κάνει έκκληση βγαίνοντας από το πλάνο όπου πριν πηδούσε κυριλέ ο Λορντ Μπάυρον.<br /><br />Το βλέπει κι αυτός και οι συνάδελφοι-300 ότι τα θέματα τελικά όχι μόνο ξανανοίγουν εκεί που δεν το περιμένουν, βγάζοντας νέα κεφάλια, όχι μόνο δεν κλείνουν τα υπάρχοντα, όσα τάματα κι εικόνες και σκηνώματα και να φιλήσουν, αλλά και το αντικείμενο εργασίας τους, έτσι που την διεκπεραιώνουν, χρήζει και περιστρεφόμενης πόρτας, μην το συζητάμε...<br /><br /><br /><span style="color:#ff9966;"><em><span style="color:#666666;">And then</span> Ihadafarminafrica <span style="color:#666666;">said...<br /></span></em></span><br />Αντί μιας δημοκρατικής σκηνής οργίου επέλεξα ένα κλασσικό ολιγαρχικό 3some (με την γυναίκα στον πυρήνα) προκειμένου να εκφράσω αυτό που πιστεύω ότι είναι η βάση κάθε φονταμενταλισμού. Η σοβαρότητα με την οποία προσηλώνεται ο καθένας στην ιδεολογία του.<br /><br /><span style="color:#990000;"><strong>Getting it on the beach?</strong></span> Τ’ ανέμελα γαμίσια κάτω από τον ελληνικό ήλιο ξεχάστε τα γι’ αυτό το καλοκαίρι.<br /><br />Πληροφορίες βγήκαν στην στεριά και λένε πως ο Νίμιτς θα το καταθέσει το mandate του γιατί ο κύριος από τον οποίο κρατιέται η ελληνίδα νοικοκυρά στην δεξιά πλευρά του κάδρου την έχει στραβιά και δεν θα σιάξει. Την ξεσαγώνιασε την γυναίκα ο Μακεδόνας.<br /><br />Ταυτόχρονα – σα να λέμε τυχαία – οι πληροφορίες λένε πως η Al Qaeda ενδέχεται να χτυπήσει στα πέριξ της Ακροπόλεως και των Στύλων του Ολυμπίου Διός. Να δω τι θα πεις στην μάνα σου μαρί επιστρέφοντας ξεμαλιασμένη/βομβαρδιμένη/αλαφιασμένη. Ότι στην έπεσε ο Αλ Ζαουάχρι με πρωτοπαλίκαρο έναν Μακεδόνα που είχε κάτι κοιλιακούς φέτες στα πεύκα του αφύλαχτου ιστορικού κέντρου; Τι γύρευες εκεί μωρή εσύ κορίτσι από σπίτι; Δεν έμαθες από τον Αμερικάνο ότι η Al Qaeda το έχει κάνει φούστα της να ξεπαστρέψει κάθε ανεπτυγμένο και καλοζωισμένο δυτικό str8; Δεν θα αφήσει γαμιστρώνα για γαμιστρώνα όρθιο (πληροφορίες από μέσα).<br /><br />Αυτό το επικολυρικό λανθάνων str8 - Cuming soon story: <strong><span style="color:#990000;">Terrorizing vaginas for years</span></strong> – έχει αρχίσει και μου την βαράει γερά. Μην πιστέψετε κανένα τεκνό φέτος που σας θα πει ότι είναι μέλος της Al Qaeda για ν’ ανεβάσει τις μετοχές του. Αν είναι σοβαρό θα κάνει την δουλειά του χωρίς φανατισμούς. Τα υπόλοιπα είναι σκέτη μόστρα. Καμ σουτ.<br /><br />Υγ:<br /><br />Το video είναι free sample από το site του Peter Βορίδη (THE CUMSHOT LEGEND) <a href="http://www.peternorth.com"><span style="color:#666666;">www.peternorth.com</span></a><span style="color:#666666;">.</span> Ας με συγχωρήσουν οι φίλοι αγωνιστές και η αγωνίστρια της οθόνης για την επεξεργασία της άρειας ομορφιάς τους.<br /><br /><br /><em>And then <span style="color:#ff9966;">Aphrodite</span> said once more...<br /></em><br />Αγκαλιάζοντας το ανδρικό κείμενο με γυναικείο πάνω και κάτω (μη σας ξεγελάει η πολιτική χροιά, φαίνεται η θηλυκή ματιά), αντίστιξη στο τριολέ άντρας-γυναίκα-άντρας του ποστ, να δηλώσουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι «ΟΚ, it’s all in a day’s work», αλλά ο πραγματικός χαρακτήρας δε βγαίνει εκεί.<br /><br />Σε κανένα ντούο, τρίο, κουαρτέτο και δε συμμαζεύεται, δε φαίνεται εκεί.<br /><br />Ο χαρακτήρας και το ειδικό βάρος της αποστολής του καθένα μας τελικά φαίνεται στο τι φέρνουμε στο κρεβατι μαζί μας.<br /><br />Οχι στο τι θα γίνει εκεί τελικά.<br /><br /><strong><span style="color:#999999;">Γιατί άπαξ και οριζοντιωθούμε, αρχίζουν οι εκτονώσεις μες τα παιχνιδάκια σκλαβαφέντη και ξεχνάμε για ποιό λόγο μπήκαμε.<br /><br />Βραχυκύκλωμα.<br /></span></strong><br />Κι όταν φεύγουμε απ’το δωμάτιο, το να πετάμε στον άλλον το «<em>εσύ φταις που μ’έκανες να τα κάνω αυτά!</em>» μας λιγοστεύει ακόμα περισσότερο.<br /><br />Ας δείξουμε λοιπόν απ'την αρχή την ουρά, σαν καλή αχλάδα που είμαστε. Ολα τα χαρτιά στο τραπέζι. Φόρα-παρτίδα. Να ξεμπερδεύουμε μ’αυτά ώστε να περάσουμε στο παρασύνθημα.<br /><br />Πέφτει πολύ μερτικό ανεξερεύνητης ηδονής στον καθένα μας.<br /><br />Μην είμαστε «μισθοφόροι». Μην δικαιολογούμε συνεχώς τα λεφτά που στοιχίζουμε στον πλανήτη.<br /><br /><span style="color:#cc0000;"><strong>Ανοίξτε.<br /><br />Κλείστε.<br /></strong><br /><span style="color:#666666;">Και προπαντώς,</span> <strong>παραμείνετε μισάνοιχτοι.<br /></strong></span><br /><br /><em>(να ξέρει ο παρτενέρ σας πού θα σας βρει κι από πού να μπει...)</em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-1691487385806083813?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com108tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-56267693002945230992007-04-30T04:19:00.001+03:002007-04-30T04:54:16.401+03:00<p align="justify"><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/tsitastory3-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><em><span style="color:#ff9966;">Ihadafarminafrica<span style="color:#666666;"> said...</span><br /></span></em><br /><span style="color:#666666;">Θα ήταν χρήσιμο αν μπορούσαμε όλες οι όρθιες μαϊμούδες να κοιτάξουμε πέρα από τις συνιστώσες των δυϊστικών απόψεών μας. Εγκλωβισμένοι καθώς είμαστε στην εξελιγμένη αλλά όπως και να ’χει περιορισμένη αντίληψή μας ό,τι αποκαλούμε απόφαση κατόπιν κριτικής σκέψης έχει καταντήσει εν τέλει άτεγκτη πίστη και αυτό συμβαίνει γιατί κάθε σοφολογιότατη μαϊμού σε πρακτικό επίπεδο (κοινωνικό είτε ατομικό) αναπαράγει συστηματικά την ιδεολογία της, προσπαθώντας να συντηρήσει το παράδειγμά της και πάντα με γνώμονα το συμφέρον της.<br /><br />Για να τα λέμε έξω από τα δόντια αυτό που για έναν πιστό αποτελεί την μετά-φυσική ανταμοιβή του αν ακολουθήσει δίχως αμφισβήτηση τους κανόνες παρότι έχει θεωρητικά την ελεύθερη βούληση για να πράξει το αντίθετο (ή έστω να μην πράξει), για έναν σκεπτόμενο εντός κοινωνικού ιστού είναι το καθαρό συμφέρον εκείνο που ζυγίζει την παραγωγή σκέψης του. Έχει εκ των προτέρων επενδύσει στις συμβολικές αξίες του όπως ο πιστός έχει από εδώ αγοράσει μετοχές για το εκεί.<br /><br /><span style="color:#cccccc;">Ήθελα να ’ξερα εκείνος ο diablero o Neo στο Matrix πώς έβρισκε την σωστή την τρύπα στην Trinity τόσες που είχε κι αυτή η ανάφτρα και δεν μπερδευόταν; </span>Πως είπες καρδούλα μου; Δεν θέλει κόπο - θέλει τρόπο; Ωραίο το διπολικό σλόγκαν σας μαντάμ μα σαν γεννηθεί κανείς άλλο δεν του μένει από το να πεθάνει. <span style="color:#cccccc;">An idea isn't responsible for the people who believe in it.</span> Με όλη μου την απ’ τα κόκαλα βγαλμένη την ελεύθερη την βούλησή μου ας κάνω για λίγο την ανακατώστρα. Η ζωή όλων μας είναι ένα αντί - παραμύθι που τους πρωταγωνιστικούς ρόλους τους κατέχει ένα συμβολικό ζευγάρι αντιθέτων το οποίο εμείς επιχειρούμε πάντα να το χωρίσουμε. Η ως εδώ γνωστή Ιστορία έχει γραφτεί ολοκληρωτικά από την δράση των χαρακτήρων που γεννιούνται προκειμένου να εξυπηρετηθεί η εξέλιξη του σφιχτοδεμένου δικαστικού δράματος διαζυγίου του καλού από το κακό. Πολλαπλασιαζόμαστε διαιρώντας σε εποχές όλους του πιθανούς νομικούς ελιγμούς που εφευρίσκουμε στην πορεία. Ζυγίζοντας την κατάσταση απορρίπτουμε την μια εκ των δύο αντιθετικών επιλογών αλλά στο τέλος κάθε εποχής δεν είμαστε σε θέση να πούμε αν η τελική επακόλουθη πράξη μας ήταν η κατακλείδα ενός τυφλοσούρτη ιδεολογίας ή αν αυτή η πράξη μας έλαβε χώρα γιατί πραγματικά ζυγίσαμε την κατάσταση με ελεύθερο μυαλό. Αν πραγματικά υπήρχε ελεύθερη βούληση αύριο (αύριο το πρωί ή το φιλοσοφικό αύριο) που θα ξυπνούσαμε δεν θα έπρεπε να έχουμε καμία σιγουριά για τον εαυτό μας - για το τι μέλλει γενέσθαι. Καθώς όλοι είμαστε εγκλωβισμένοι είτε σε αυτό που πιστεύουν οι άλλοι για εμάς είτε σε ό,τι πιστεύει ο κάθε ένας από μόνος του μέσα στον ίδιο του τον εαυτό για τον εαυτό του αλλά και για τους άλλους είτε σε αυτά που νομίζουμε πως πιστεύουμε πολλοί μαζί ξεχνάμε πάντα πως αυτό στο οποίο πιστεύουμε όλοι μαζί ασυζητητί, στην ιδέα του θανάτου δηλαδή στον τερματισμό μας, είναι αυτό το οποίο ρυθμίζει όλες τις πεποιθήσεις μας. Ανάλογα με τον χαρακτήρα μας δημιουργούμε μια εξαιτίας του θανάτου ιδεολογία και ως δικαιολογία θα πραγματοποιήσουμε αυτό ή εκείνο ετούτο και όχι εκείνο και δεν θα αναρωτηθούμε τι θα γινόταν αν πραγματοποιούσαμε και τα δυο μαζί ή αν κάτι τέτοιο δεν είναι ποτέ εφικτό ή αν πραγματοποιώντας γινόμαστε ό,τι γινόμαστε ή αντιθέτως γινόμαστε ό,τι είμαστε γιατί πραγματοποιήσαμε αυτά και αυτά. Ελεύθερη βούληση είναι η δυνατότητα να μπορείς να καταλάβεις ότι όλα αυτά είναι απλοί διαχειριστικοί τρόποι του συγγραφέα προκειμένου να κάνει πιο ελκυστική την ιστορία του αποκρύπτοντας τεχνηέντως το θέμα του ή δεδομένης της ιστορίας, η πιθανή δυνατότητα που έχεις ν’ αντιληφθείς πως όλα τα τεκταινόμενα λαμβάνουν χώρα μόνο και μόνο γιατί εσύ τα παρακολουθείς; Επειδή εδώ είμαστε μέσα στο Τsita story σ’ έναν προωθημένο κόσμο δηλαδή που επισήμως πιστεύει μόνο στο καλό ας ορίσουμε ελεύθερα την ελεύθερη βούληση των όρθιων θηλαστικών ως <span style="color:#cccccc;"><strong>Free will /-y makes you feel like a happy slave.<br /></strong></span><br />Θρησκεία σημαίνει καλό-κακό και δικαστήριο μετά. Είτε δηλώσεις χριστιανός είτε σατανιστής είτε μουσουλμάνος είτε εβραίος ένα και το αυτό – οπαδός-πρόβατο. Καπιταλισμός (+ οποιοδήποτε άλλο οικονομικό μοντέλο) σημαίνει έχω-δεν έχω και υποταγή στο σύστημα. Ανάλογα με το αν έχεις ή δεν έχεις αλλά και το που πιστεύεις ή δεν πιστεύεις ορίζεται και η ηθική σου – πολίτης-πρόβατο. Υποταγή κάνουν και αυτοί που δεν έχουν αλλά και αυτοί που έχουν. Πιστοί και άπιστοι πάσης κατηγορίας. Και τα πρόβατα και οι leaders (δεν πα’ να κωλοχτυπηθούν για το αντίθετο-υποταγή κάνουν κι αυτοί). Είναι η αναγκαία και ικανή συνθήκη προκειμένου να δουλεύει το σύστημα.<br /><br /><span style="color:#cccccc;">You go under or become free.</span> Εκείνο που περιμένουμε όλες οι μαϊμούδες (να το πω εγώ γιατί εσείς δεν το λέτε - είπαμε - πάνω απ’ όλα η αξιοπρέπεια) σε αυτή την συμβολική Ιστορία μεταμόρφωσής μας σε αγέλη προβάτων είναι να μας αποδείξει τελεσίδικα η επιστήμη όχι μόνο την ύπαρξη ή μη της ψυχής αλλά και αν αυτή συντηρείται σε μεταφυσικό επίπεδο. Από τους φιλόσοφους τι άλλο να περιμένει κανείς αφού ακόμα τσακώνονται με την πολιτική και κανένας δεν έχει καταφέρει να μας απαντήσει αν το become free στέκει τεχνικά σε συλλογικό επίπεδο στα ίσα και ορθά κοφτά. Και τι δεν έχω ακούσει μέχρι να με ρίξουν στο κρεβάτι ο άνθρωπος. Τα πρόβατα πιστεύουν ότι ένας θεός είναι η procreate συμβολική οντότητα που μας δημιούργησε με το χέρι στην τσέπη. Σαν ταχυδακτυλουργός ή σαν επιστήμονας –διαλέγετε και παίρνετε. Αποδεχόμενοι την ύπαρξη ενός δημιουργού της ράτσας μας αποδεχόμαστε αυτόματα και την ανισότητα στο έχειν. Κυλάει στο αίμα μας. Ακόμα και οι δηλωμένοι άθεοι είναι εγκλωβισμένοι εδώ. Στον νόμο του omnipresent. Την έρμη την ελεύθερη την βούληση την έχουν κάνει όλοι ένα κλοτσοσκούφι. Ελεύθεροι men - θα δικαστoύμε de όλοι πάνω στο πετύχαμε δεν πετύχαμε. <strong><span style="color:#cccccc;">First you go under and then become free.<br /></span></strong><br /><span style="color:#cccccc;">ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΠ’ ΟΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ.</span> Κάθε μαϊμού το γνωρίζει αυτό. Να κι αν να κι αν δεν. Επειδή δεν αντιλαμβάνεται τον προηγμένο προβληματισμό περί της εξελίξεώς μας ως περιπτωσάρες περνάει θαύμα full από καθημερινές δραστηριότητες κι έχει και ελεύθερο χρόνο και λογαριασμό δεν δίνει η ρουφιάνα. Η λέξη νωθρότητα εκπίπτει παντελώς της εμπειρίας της γιατί ακόμα και όταν τεμπελιάζει δεν έχει καμία ενοχή. Έχει δει κανείς ποτέ ένα ενοχικό ζώο; Τα ζώα πληρώνουν cash το πακέτο χρόνου τους. Αρχές 21 και αυτά που κάνουν οι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι πιο σημαντικά από τον ίδιο τον άνθρωπο. Γιατί ακόμα δεν μπορούμε να αποφύγουμε τον εγκλωβισμό στα διλήμματα; Το τυχαίο αλλά και ο τυφλός προγραμματισμός (οι δυο μεγάλες ιδεολογικές αρρώστιες μας) είναι φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα μόνο μέσα από την δική μας ύπαρξη. Πώς ξεχνάμε καθημερινά ότι η ζωή λαμβάνει χώρα μόνο μέσα από την δική μας δραστηριότητα; Από καταβολής κόσμου το ίδιο πανάρχαιο παραμύθι. Εδώ το μουνί εκεί το μουνί μη σώσουμε και σταθούμε στα πόδια μας οι μαϊμούδες πίπα κώλο μας πάει η παλιοζωή αφεντικούς και σκλάβους μέχρι να ανακαλύψουμε που και πώς να την χωθούμε. <span style="color:#cccccc;">Δεν υπάρχει σωστή τρύπα. Πάει και τελείωσε. Το σωστό να λέγεται. Το να ψάχνεις την Αρχή είναι σαν να θέλεις να επιστρέψεις μέσα στην κοιλιά της μάνας σου.</span> Πιάσ’ τ’ αυγό και κούρεφτο. Θεολογίες. Τα σκουπίδια του αρχαίου κόσμου στον blender παρακαλώ για να δημιουργηθεί ένας massive ζωμός που ο Monkey Nietzsche θα τον μοιράσει αγία κοινωνία σε όλες τις ράτσες χαρούμενων σκλάβων πασών εισοδημάτων και ιδεολογιών: <span style="color:#cccccc;">«Όλα αυτά που χτίστηκαν πάνω στην αρχαία πίστη και μεγάλωσαν στηριγμένα επάνω της, θα θαφτούν μαζί της.»</span> Είχε το θάρρος να τα βάλλει μέχρι και με τα διαφωτισμένα θηλαστικά της Γαλλικής Επανάστασης. Ναι τέκνα μου αποτύχατε! Ήσασταν απλοί θεολόγοι και δεν το πήρατε είδηση συμπλήρωσε ο Michel Onfray προσκυνώντας την Μητέρα Nietzsche.<br /><br /><span style="color:#cccccc;">Μια Πουτάνα χωρίς σύνορα said:</span> (με tattoo μια swastika στο κέντρο του άστρου του David)<br /><br /><span style="color:#cccccc;">«Τώρα είναι η ώρα να σταματήσουμε να πιστεύουμε και να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε.» - Rael.</span> Ποιος είν’ τούτος μπρε; Where have you been all my life?<br /><br />Κι όμως ο Πρόεδρος Rael είναι μια απίστευτη ρόμπα τεχνηέντως πιστευτή.Είναι ο Mr. DNA - the human bio-genetic experiment in time and emotion. Γάλλος στην καταγωγή man θριαμβεύει στις States de – κι από κει σ’ όλον τον κόσμο τρομάρα να του ’ρθει. Πήρε the good guy τον Χριστό και το notty boy τον Εωσφόρο και τους έριξε σε μια γαμάτη παρτούζα με guests τους Eloheim και όλα τα πρωτοπαλίκαρα προφήτες Εβραίων και Μουσουλμάνων (απλά οι τελευταίοι βγάζουν ένα πιο πνιχτό αχ- Eloha-allah). H Genesis λαμβάνει χώρα σ’ ένα διαστημόπλοιο (ή περισσότερα /αυτή την στιγμή μου διαφεύγει η ακριβής πληροφορία/ πιο πολύ με ενδιέφερε να μάθω τις λεπτομέρειες συμμετοχής στο γλέντι) που θα μας πλησιάσει το 2035 και θα μπούμε κι εμείς μέσα στην παρτούζα κατόπιν αυστηρού mind control. Αμ πως; Έτσι νομίζεις ότι θα σωθείς free Willie μου; Θα στήσεις κώλο! «Η Ραελιανή Επανάσταση επιφέρει με τόλμη μια ολική αλλαγή προτύπων στον πλανήτη μας. Τα Μηνύματα που δόθηκαν στον Ραέλ από τους ανθρώπινους Δημιουργούς μας από το διάστημα περιέχουν την πιο ατρόμητα ατομικιστική φιλοσοφία αγάπης, ειρήνης, και αντικομφορμισμού, στο κόσμο: ένας όμορφος συνδυασμός πνευματικότητας, αισθησιασμού, και επιστήμης; Η φιλοσοφία του Ραελιανού Κινήματος υποστηρίζει ότι όλη η ζωή πάνω στη Γη δημιουργήθηκε από Επιστήμονες ερχόμενους από έναν άλλο πλανήτη τους οποίους οι πρόγονοί μας εξέλαβαν ως Θεούς. Οι Έλληνες περισσότερο από κάθε άλλο λαό στον κόσμο, γνωρίζουν πόσο ανθρώπινοι μπορεί να είναι οι Θεοί! Οι Ραελιανοί υποστηρίζουν όλες τις επιστημονικές εξελίξεις όπως την αναπαραγωγική και θεραπευτική κλωνοποίηση καθώς αυτές αποτελούν τα μέσα για να πολεμήσουμε όλες τις ασθένειες και ακόμη και αυτήν την έσχατη που είναι ο θάνατος.»<br /><br />Το μόνο που ρωτώ κάθε έναν από δαύτους τους οπαδούς του Intelligent Design (και δεν το πιστεύετε τι διείσδυση έχουν και σε ποιους παρότι σύσσωμος ο ελληνικός τύπος κάνει την πάπια ή δείχνει πως δεν ξέρει ή τουλάχιστον όταν ασχολείται μιλάει μόνο για το χριστιανικό παρακλάδι της θεωρίας του Intelligent design) όταν μου μιλάνε για το 2012 (επίσημος τερματισμός του γήινου ημερολογίου κατά τον reptilian Quetzalcoatl – ερπετοειδές υβρίδιο θεός των Maya - και το 2035 χρονολογία έλευσης των εξωγήινων δημιουργών μας) είναι οκ χαλαρώστε. Ας έλθουν και βλέπουμε. Μόνο μην μου ζητήσουν υποταγή κι αυτοί. Κυκλοφορούν άλλωστε κι άλλες χρονολογίες στην πιάτσα (2170 πχ – λόγω λαθών στους υπολογισμούς κλπ κλπ). <span style="color:#cccccc;">Who controls the controllers?</span> Να μου αποκαλύψουν την πυραμίδα για να σκαρφαλώσω στην κορυφή και να πάω να πέσω ξανά στην ανατολική αφρικάνικη στέπα μου παρακαλώ που τα περνούσα μια χαρά με τις γιαγιάδες μου τις μαϊμούδες. <span style="color:#cccccc;">ΟΥΓΚ. [</span>Το επιφώνημα δεν ήταν ινδιάνικο – μου βγήκε από καρδιάς της μαϊμούς- μ’ έπρηξαν πια :- ) <span style="color:#cccccc;">] Πιστεύω μόνο στην θηλαστική φούγκα ούγκα –ουγκ.<br /></span><br />Να πως πάει ο θείος Δαρβίνος να μαζέψει χόρτα από την πίσω πόρτα. Η θεωρία της εξέλιξης διδάσκει ότι οι μεταλλαγές γίνονται τυχαία. Ταυτόχρονα υποστηρίζει την προσαρμοστικότητα. Η επιστήμη δεν έχει καταλήξει ακόμα στην μεταξύ τους σχέση. Υπάρχουν πολλά υποθέματα που χρειάζονται εξονυχιστική διερεύνηση. Το τυχαίο μπορεί να φαίνεται ως τέτοιο γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να προβλεφτεί παρά μόνο να διαπιστωθεί την στιγμή που θα συμβεί. Από εκεί μέχρι να καταλήξουμε ότι τα πάντα είναι προγραμματισμένα (από κάποιον – ομάδα κάποιων) είναι μακρύς ο δρόμος. Είναι ο δρόμος της ιδεολογίας. Χειρότερος και από αυτόν της θρησκείας. Υπενθυμίζω πως ΔΕΝ πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η ζωή λαμβάνει χώρα μόνο μέσα από την δική μας δραστηριότητα. Η αναγωγή της προσαρμοστικότητας σε κρυφό μηχανισμό της εξέλιξης ενός πειράματος Εlohεύει δημιουργικούς κινδύνους. Σε έναν τεχνολογικά εξελιγμένο κόσμο που η θρησκεία πια δεν μπορεί να αποτελέσει σοβαρή πρόταση παρατηρούμε να συμβαίνει μια μετατόπιση παραδείγματος (εξωγήινοι επιστήμονες wiccans που με την υψηλή τεχνολογία τους θα σώσουν τον άνθρωπο προάγοντας και βελτιώνοντας την ανθρώπινη τεχνολογία με τις μαγικές τους ικανότητες) που κατά την γνώμη μου είναι μια απλή προσαρμοστική κίνηση του ήδη υπάρχοντος συστήματος απέναντι στο καινούργιο.<br /><br />Με το να λέει η Dr Boisselier (διακεκριμένη οπαδός του Ραελιανού Κινήματος - Διευθύντρια της Clonaid) στην Τατιάνα Στεφανίδου ότι πολύ θα ήθελε να επαναφέρει στην ζωή τον αδικοχαμένο μικρό Αλέξη Μεχισβίλι αρκεί να είχε έστω και ένα του κύτταρο το πράγμα έχει ξεφύγει. Κι εγώ μπορεί να αποφάσιζα να κλωνοποιηθώ ή να λάβω για θεραπευτικούς λόγους κλωνοποιημένα κύτταρα και ιστούς αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δεχτώ ότι το ον που θα προέκυπτε από την ενδεχόμενη κλωνοποποίηση του Alex θα είχε καμία σχέση με τον ΜΙΚΡΟ Άλεξ που τον είχε η μάνα του για γιο (συν του ότι ακόμα και αν είχατε μια τρίχα από τα αρχίδια μου και με κλωνοποιούσατε αφού είχα αποδημήσει εις την στέπα μου θα το κάνατε δίχως να ξέρετε την βούλησή μου). Έτσι όμως δεν κάνουν όλοι οι γονείς; Μας φέρνουν εδώ δίχως ερώτηση. Γονείς = Το κατεξοχήν παράδειγμα συλλογικής μπουγάδας εγκεφάλων (brain washing). Εις τους αιώνας των αιώνων κανείς δεν ρωτάει όταν γαμάει. Μαμά είσαι ίδια φάρα με τον Ραέλ πάρτο χαμπάρι. Το εκ του μηδενός δεν ισχύει σε καμία από τις δύο περιπτώσεις. Δύο προϋπάρχοντα κύτταρα πρόβατα με αποστολή την βελτίωση μέσα από την εξέλιξη. Ένας βιολογικός τυφλοσούρτης. Μετά μένουν όλοι άναυδοι μπροστά στον κάθε Νοτιοκορεάτη!<br /><br /><span style="color:#cccccc;">Μου χρωστάς τον χρόνο σου παιδί μου.</span> Μη χέσω. Ελάτε τώρα να κάνουμε όλες οι natural born μαϊμουδίτσες ταυτόχρονα μια καλή κωλοτούμπα. Συγχρονιστείτε παρακαΛαλώ για να το πετύχουμε: <span style="color:#cccccc;">Self improvement is masturbation. Self deconstruction is the answer (Tyler Durden – Fight club).<br /></span><br />Πρόσφατα οι Ραελιανοί τα έβαλαν και με τον Bush o οποίος επισήμως είναι φανατικός κατά της κλωνοποίησης (ειδικά της αναπαραγωγικής) λόγω της χριστιανικής του ιδεολογίας. Έχω την εντύπωση ότι με τον Bush παίζεται το θέατρο του παραλόγου. Κάνε τον κακό βλάκα εσύ τώρα οπότε μετά οτιδήποτε δεν είναι Bush θα είναι καλό (παστρικιά ο πρόεδρος- εδώ σκόπιμα δεν διευκρινίζω για ποιόν πρόεδρο μιλώ). O Robbie Williams έγινε επίσημα οπαδός των Raeliens. Έτσι είναι. Άμα έχεις πάρει την Άρτα και τα Γιάννινα και δεν σου έχει φτάσει και έχεις πια αρχίσει να την βρίσκεις με τα απολιθώματα υπερφυσικών σκελετών από τις ανασκαφές του Grand Canyon θες να αποδείξεις στον εαυτό σου μετά ότι είσαι η αποκορύφωση του intelligent design. Έχουμε σχεδόν την ίδια ηλικία. Αν υποψιαστώ ότι κι εγώ όταν θα βγω στην σύνταξη κατά το 2035 δεν θα προλάβω να την χαρώ γιατί θα αναληφθώ στον ιπτάμενο δίσκο των δημιουργών σχεδιαστών μου να ψηφίσω Social List SS τώρα. Πως; Να μην το κάνω λέει ο Robbie γιατί ο Rael λέει / πως λέει ότι είναι εφικτό να καταργηθεί το χρήμα και όλοι να είμαστε πλούσιοι. Για την ακρίβεια ο Rael δεν λέει αυτό αλλά ο Robbie το έχει κάψει. She’s Madonna και στα αρχίδια του. Βρες μου έναν που να μην τον απασχολεί το θέμα λεφτά. ΕΝΑΝ. Τον οποιοδήποτε. Το χρήμα είναι ο συνδετικός ιστός το κολλαγόνο της ανθρώπινης κοινωνίας. Όταν ο Ραέλ προτείνει ένα οικονομικό μοντέλο το κάνει γιατί αυτό είναι ο συνεκτικός κρίκος για να μην διασπαστεί το κίνημά του-θρησκεία. <span style="color:#cccccc;">Η απόσπαση ήταν πάντα η αχίλλειος πτέρνα όλων των μέχρι τώρα θρησκειών</span>. Εκεί που αποχαυνώθηκα ήταν όταν διαπίστωσα ότι και ο Αλβανός σιδεράς που μου έβαλε κάτι διαχωριστικά στην βεράντα πιστεύει το ίδιο κι έχει κάνει τον Rael master του. Οργανωμένος οπαδός με τα όλα του. Και μου την βγήκε και από πάνω όταν μου είπε ότι δεν ξέρω τι μου γίνεται κι ας έχω τρεις υπολογιστές στο γραφείο μου. Ο Bill Gates είναι χρηματοδότης των έξυπνων δημιουργιστών στην Αμερική. Αμ τι; Χαζά λέμε τώρα; Είπα να ανοίξω το στόμα μου αλλά κρατήθηκα. Τι να του πω; Ότι η θεωρία του Ιntelligent Design είναι σφιχταγκαλιασμένη με τον ρατσισμό και συγκεκριμένα οι Raeliens με τον κοσμοφασισμό; Η ιδέα και μόνο ότι αν του διατάρασσα την ισορροπία του μπορεί και να ψήφιζε Χριστόδουλο στις επόμενες εκλογές μ’ έκανε και βούλωσα το στόμα μου. I’ve always been a leader so I don’t know how to follow. Όταν ο καπιταλισμός συναντά την θρησκεία. Δεν μου αρκεί ότι ο παπισμός (άντε ο προτεσταντισμός) είναι οι μητέρες της δυτικής οικονομίας. Έχω κυριολεκτικά ανάποδο εγκέφαλο. Την- ώ-ρα-που-γε-ννιό-μου-να-σ’-έ-να-κα-φά-σι-μπύ-ρες-μο-νά-χος-μου-κρα-τιό-μου-να-κι-α-να-ρω-τιό-μου-να-<br /><br />-να το πάμε ξανάστροφα πάλι με ελαφρά πηδηματάκια κατά βούληση;<br /><br />Οκ! Πάμε μια δεύτερη κωλοτούμπα τώρα για να έρθουμε στα ίσα μας και όχι γιατί ψάχνουμε την αρχή. Μην ακούτε την μαμά σας. Είναι το πιο ανόητο πλάσμα επί της γης!<br /><br /><span style="color:#cccccc;">Από την θεωρία του Ιntelligent Design ως τον Michel Onfray είναι μακρύς ο δρόμος όσο και από την πίστη στην απόδειξη αλλά και από το αναρχικό αντικείμενο έως την τάξη ενός omnipresent εαυτού.<br /></span><br />Στην θεολογικής καταγωγής σκέψη (την σκέψη που παράγει διλήμματα ύστερα από ένα εναρκτήριο λάκτισμα) ο θεός είναι the omnipresent cum boy. Σου δίνει μόνο δύο επιλογές. Ή κάνεις υποταγή ή πας στην κόλαση. Μόνο κάνοντας υποταγή θα απελευθερωθείς μωρό μου! Η υποταγή κάνει θραύση. Όπως δεν υπάρχει περίπτωση να πείσεις ποτέ μια γυναίκα υποψήφια μητέρα για κάτι διαφορετικό από αυτό που έχει ήδη μέσα στο κεφάλι της έτσι και τον θεό δεν μπορείς να τον βάλλεις ποτέ κάτω. Εσύ θα κάνεις την υποταγή. Έτσι ορίστηκε από την αφεντιά Του / Μου.<br /><br />Και ρωτάω εγώ: -Μωρή Παλαιομαϊμού τι περιμένεις; Να κάνεις enter the paradise για να δεις το sunshine? Δεν βαρέθηκες; There is no payment που λέει και το Lucifer boy (εδώ ο Εωσφόρος σε ρόλο αγχολυτικού). Ξεκόλλα. Όλα εδώ. Πολύ μου αρέσει αυτό αλλά δεν θα πάρω. Γιατί το εωσφορικό αγόρι υποφέρει και αυτό από τον ίδιο αφόρητο δυϊσμό με το σταυρωμένο cum boy. Σαν παρωχημένο μεσοαστικό ζευγάρι νυμφομανών οι δυο τους τρώνε τις σάρκες τους κι ακόμα να χωρίσουν. Η πουτάνα που παντρεύτηκε την κυρία και καμία από τις δυο δεν θέλει να το παραδεχτεί. Ο κόσμος το ’χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι. They are my favorite porn stars. Έχουν και οι δυο μπουκωμένο το γεννητικό chakra και τα ρίχνουν στο διηνεκές η μια στην μούρη της άλλης. Απεταξάμην κι οι δυο σας κυριούλες μου!!!<br /><br />Καμιά σας δεν έχει δώσει στην μαϊμού αυτό που θέλει όπως το θέλει και την ώρα που το θέλει. Όλα <span style="color:#cccccc;">ΕΝΑΝΤΙΟΝ</span> Της.<br /><br />Μην αφήνεις να σε διαλέγουν γλυκιά μου μαϊμουδίτσα. Μέχρι τώρα δάγκωνες το μήλο τώρα δαγκώνεις κατευθείαν το φίδι. Πάλι Δίλημμα. Δεν μου αρέσουν ούτε τα μήλα ( μπούχτισα) ούτε και τα φίδια (όσο και αν η φόρμα του DNA είναι συμβολικά ίδια με το κηρύκειο του Ερμή- θέλω τον Ερμή τον ίδιο στα γόνατα ). <span style="color:#cccccc;">"Inequality was the price of civilization." (1984 - George Orwell).<br /></span><br />Η μοναδική μεγάλη τραγωδία που γράφτηκε στον εικοστό αιώνα ήταν το <span style="color:#cccccc;">Samuel Beckett's "Waiting for Godot"</span>. Σε πείσμα όλων των New Age θεωριών σχετικά με την προέλευση και τον προορισμό του ανθρώπινου είδους ο Becket αποδεικνύεται ο δεινότερος Μάστορας. Οι New Agers αλλά και όλοι οι οπαδοί θρησκειών και σεκτών φαντάζουν μπροστά του σαν μαστουρωμένοι μυστικιστές της βοσκοπούλας. Πρόβατα. Από την θείτσα που μένει από κάτω μου μέχρι τον πιο ισχυρό Τέκτονα. Ο Becket για να τελειοποιήσει την τεχνική of our make up πήγε πίσω. Και οι άλλοι πήγαν πίσω πολύ πίσω όμως (δεν κοντοστάθηκαν στο αναγκαίο) κι έμπλεξαν τα μπούτια τους ψάχνοντας να βρουν μια τελεσίδικη αρχή με τους Elohim και θα τα μπλέκουν στο διηνεκές παράγοντας συνεχώς υβρίδια τερατουργήματα σκέψης καθισμένοι επάνω σε σταυρούς πεντάλφες σβάστικες και διαστημόπλοια εγκλωβισμένα στην σκουληκότρυπα της Σωτηρίας.<br /><br />Ο Becket είναι ο δυνατότερος Μάγος με διαφορά. Στα πρώιμα έργα του διατηρούσε ακόμα ζωντανή την ύπαρξη της ελεύθερης βούλησης. Φτάνοντας όμως στον τόπο αναμονής του Godot απεικόνισε την νωθρότητα ως artificial ειρωνεία απέναντι στην αιώνια διαμάχη του καλού με το κακό. Σε κανέναν δεν είναι αρεστή αυτή η εικόνα της δημιουργημένης νωθρότητας. Οι θεατές μένουν μαλάκες. Αυτό ακριβώς που είμαστε όλοι δηλαδή. Δεν θα ασχοληθώ εδώ για το αν ο Beckett στο Περιμένοντας έφερε το Καθαρτήριο επί σκηνής (εδώ δηλαδή) θέλω να φτάσω μακρυά στην Dante’ς Inferno και για την ακρίβεια στην address ANTE HELL. Είναι ένας τόπος όπου φτάνουν οι καταδικασμένες ψυχές κατά τον Dante μετά τον θάνατό τους. Από εκεί μεταφέρονται από τον Χάροντα στην κόλαση μέσω του Αχέροντα ποταμού. Μερικές ψυχές, οι Neutrals (οι ουδέτεροι) παραμένουν εκεί επειδή δεν έπραξαν στην γήινη ζωή τους ούτε το καλό ούτε το κακό και δεν νοιάζονταν για τίποτα περισσότερο από τον εαυτό τους. Υπάρχουν κατηγορίες Νeutrals άλλοι θα οδηγηθούν στο Καθαρτήριο άλλοι στο κατάλληλο τμήμα της Κόλασης και άλλοι θα παρεμείνουν εκεί στην έρημη χώρα Canto III. Το ποιος και που θα πάει θα εξαρτηθεί από τον τρόπο που διαχειρίστηκε το καλό και το κακό στην ζώσα συνείδησή του. Ο Βeckett έπαιξε με όλα αυτά δημιουργώντας το ηθικό και υπαρξιακό υπόβαθρο του Godot.<br /><br />Ο Βeckett αγάπησε τους ανθρώπους όπως πραγματικά είναι (κάτι που καμιά θρησκεία δεν το έχει κάνει). Προσωπική μου γνώμη: δεν είναι μηδενιστής παρότι έτσι εμφανίζεται. Οι Νeutrals από συνείδηση, και όχι από ανασφάλεια, εγωισμό ή ατολμία να πάρουν με τις επιλογές τους το ρίσκο υποστήριξης ενός από τα δύο -του καλού ή του κακού-, είναι μια αρχέγονη ράτσα. Οι μοναδικοί άνθρωποι ίσως.<br /><br />Στον πραγματικό άνθρωπο δεν είναι τίποτα προεγγραμμένο πολύ απλά γιατί ο άνθρωπος είναι μια μυθική ύπαρξη. Ο Δαρβίνος τα έβαλε με την τύχη του η θρησκεία λέει ότι μας έχει φτιάξει ένας με σαφείς εντολές οι Δημιουργιστές λένε ότι μας έχει φτιάξει ένας ή μια ανώτερη ράτσα, ότι είμαστε πείραμα κλπ η επιστήμονες λένε ότι αυτά που ανακαλύπτουν είναι η αλήθεια. Όλοι αυτοί μαζί πιστεύουν πιστεύουν πιστεύουν -/-πιστεύουν στην βελτίωση μέσα από την εξέλιξη/την ατομική προσπάθεια/την τεχνολογία/την συλλογική πρόοδο. Κανένας όμως δεν απαντά στο βαθύ αίνιγμα της συνείδησης του εαυτού που είναι ό,τι πιο αξιοπερίεργο στην φύση.<br /><br /><br />Ένας άνθρωπος ίσως και να μην έχει ψυχή. Ίσως και να έχει. Ακόμα και ένας άθεος έχει μάθει να πολεμάει μόνο το image ένα σώμα μια ψυχή. Το θέμα όμως του Ανθρώπου δεν είναι εκεί. <span style="color:#cccccc;">Το θέμα είναι κατά όσο μπορούμε να κοιτάξουμε έξω από τον εαυτό μας.</span> Τους Neutrals δεν τους θέλει ούτε ο θεός ούτε ο διάβολος ούτε οι εξωγήινοι. Το μόνο που εξακριβωμένα έχω ως δεδομένο είναι ένα βαθύ ζωικό ένστιχτο που πηγάζει από τα βαθύτερα τα πιο αρχέγονα στρώματα του εγκεφάλου μου. Να το πω <span style="color:#cccccc;">the universal transformable mind?</span> Και μην με ρωτήσετε που πάει αυτό μετά θάνατον. Όποιος σας απαντήσει – ψέματα θα σας πει ή τουλάχιστον όχι όλη την αλήθεια - είτε από σκοπού είτε γιατί δεν την γνωρίζει. Ακόμα και η επιστήμη. Κανείς δεν ξέρει όλη την αλήθεια. Υπενθυμίζω: <span style="color:#cccccc;">Who controls the controllers?<br /></span><br /><span style="color:#cccccc;"><strong>U can't get there from here-</strong></span> κι όμως μπορείς αρκεί να το θελήσεις. Ο νους είναι ένα never ending story. Μια απόλαυση σκέτη. Δεν χρειάζεται να συγχρονιστούμε όλοι μαζί. Λίγη αναρχία δεν βλάπτει. Αρκεί ένας και καμιά φορά άλλος ένας και κάπου παρά πέρα κάνας άλλος. Κι αν δεν υπάρχει τον δημιουργούμε μόνοι μας – /τον άλλον. Για την ακρίβεια δεν είμαστε ποτέ μόνοι μας πουθενά. Με μια καλύτερη ματιά βλέπουμε ότι <span style="color:#cccccc;">δεν είμαστε καν.</span> Ελεύθερη βούληση λοιπόν είναι η φαντασίωση επιστροφής σ’ έναν εαυτό ή φυγή προς τον κόσμο;<br /><br /><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/300-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><span style="color:#cccccc;"><strong>Όλα αυτά που χτίστηκαν πάνω στην αρχαία πίστη και μεγάλωσαν στηριγμένα επάνω της, θα θαφτούν μαζί της.</strong> <em>Nitzsche<br /></em></span><br /><br /><em>And then </em></span><em><span style="color:#ff9966;">Aphrodite </span><span style="color:#666666;">said....</span></em><span style="color:#666666;"> </span><em><span style="color:#999999;"><span style="color:#666666;">click</span></span><span style="color:#cc0000;"> <strong><a href="http://presentshereandnow.blogspot.com/"><span style="color:#cc0000;">here</span></a></strong></span></em><span style="color:#cc0000;"> </span></p><p align="justify"><span style="color:#990000;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;color:#666666;"><em>(video / post by Ihadafarminafrica)</em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-5626769300294523099?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com95tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-23001349897082315962007-04-04T05:39:00.000+02:002007-04-04T15:12:33.285+02:00<embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/zoofinal-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><div align="justify"><span style="color:#666666;"><em><span style="color:#ff9966;">Ihadafarminafrica </span><span style="color:#666666;">said....<br /></span></em><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;"><strong>Maybe this planet is another planet’s hell.<br /></strong></span><span style="color:#cc0000;">Aldus Huxley</span><br /><br />Ας αφορίσουμε την Θεολογία μια και καλή από την σκέψη μας: Τhis planet is another planet’s ΕΙΔΩΛΟ.<br /><br />Τα περί κολάσεως και κήπων αναψυχής είναι μια ΕΔΩ υπόθεση που έχει γράψει μια ιστορία μεν, αλλά δεν μπορεί να μας πει τίποτα πια για την άλλη μεριά του καθρέφτη.<br /><br />Αττικό πάρκο μέρα μεσημέρι. Λιακάδα. Κρύο πολύ.<br /><br />Μηνύματα στο κινητό<br /><br />-γεια σου τσολιά μου<br />-γουστάρεις απόψε βράδυ;<br />-γούστα;<br /><br />Η Αphrodite δίπλα μου υπενθυμίζει κάθε τρεις και λίγο ότι δεν έχουμε πολύ χρόνο.<br /><br />Δεν έχω λόγο να διαφωνήσω. Κανείς αθάνατος. Τα ζώα παρά το κρύο ίσως και λόγω αυτού μαζεύουν ήλιο με ένα ύφος blood drunk αποτυπωμένο στην μούρη. Χαζεύοντας το ραχάτι τους αναλογίζομαι μήπως η τεμπελιά είναι ένα αδίστακτο ένστιχτο που εμείς το έχουμε κατεργαστεί. Ας το σκεφτώ αργότερα αυτό. Άντε πάλι, τσολιά μου και τσολιά μου. Ανταπαντώ γρήγορα στο τελευταίο sms: Γουστάρω κάτι πολύ δυνατό για απόψε - υπάρχει κανείς σοβαρός λόγος να είμαστε πολιτισμένοι; Απάντηση: Όχι τσολιά μου γι’ αυτό θα κάνεις ό,τι γουστάρεις το βράδυ. Κατάλαβα. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται πως η βία στο σεξ είναι το most wanted thing. Έχει την πλάκα της μόνο στις debutants. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις είναι μια συνήθεια. Αντί να κουράζομαι ανάλαβε εσύ αγάπη μου. Δεν είναι ακριβώς τεμπελιά. Είναι η μόνη σοβαρή part-time ιδέα που γέννησε ο άνθρωπος. Τον προστατεύει από την αλητεία και τον μεγάλο έρωτα.<br /><br />Προς το παρόν, χαθήκαμε. Η Αphrodite ωρύεται. Δεν προλαβαίνουμε. Βιάσου. Ένα πράγμα που με αποδιοργανώνει είναι όταν μου βάζουν χρονοδιάγραμμα. Μπλοκάρω σε βαθμό που να μην κάνω τίποτα παρότι αντικειμενικά μπορεί να έχω πολύ χρόνο μπροστά μου διαθέσιμο για να τελειώσω την δουλειά. Είμαι ικανός να χαλάσω έτσι όλη μου την ζωή. Ρε δεν μου καίγεται καρφί. Το μόνο που με σώζει και έχω κάνει δυο τρία πράγματα είναι που ξέρω ότι το τέλος σε τούτη την ζωή είναι ανοιχτό. Ναι ο θάνατος, για την ακρίβεια το γεγονός ότι δεν ξέρω από που θα μου ’ρθει και πότε, είναι τo ιδιωτικό μου Prozac. Για μένα είναι ξεκάθαρο. Ο θάνατός μου έχει ξεκινήσει από την ώρα που ήρθα εδώ και η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα έχω ζήσει μια υπέροχη και δραστήρια ζωή. Το πιο κοινότοπο δηλαδή. Τα ζώα περιμένουν στα κλουβιά τους και κάνουν αυτό για το οποίο έχουν γεννηθεί. FASHION SHOW. Εκείνο που δεν έχω καταφέρει ακόμα να κουμαντάρω είναι πώς αφού τα πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει μέσα μου ήδη από την Εποχή του Τεκνού την ίδια ώρα συσκοτίζονται όλο και περισσότερο. Κάτι δεν έχω καταφέρει ακόμα να αποκαλύψω στην ζωή μου μάλλον.<br /><br />Αχ το κακόμοιρο μωρέ σ’ αγάπησε-<br /><br />είπε η Αphrodite για μια ανοιχτόχρωμη πανθηρίνα που με είχε μόλις πλησιάσει και που ομολογουμένως με εντυπωσίασε με την ευγένειά της. Κοντοστάθηκα μολονότι γνώριζα ενστικτωδώς για ποιο λόγο σχεδιάστηκε αυτή η δύναμη καταστροφής που μου έκανε γλύκες πίσω απ’ τα κάγκελα. Οκ- είναι μέρος του show υπέθεσα – όμως ένα ζεστό συναίσθημα με πλημμύρισε σε τούτο το πλησίασμα. Αγνό. Και αναπάντεχο. Μπήκα σε μεγάλη δοκιμασία. Αν είναι δυνατόν! Η αγάπη είναι αντανακλαστική; Το μόνο που μπόρεσα να πω εκείνη την ώρα ήταν ένα μην προβάλλεις την σκέψη σου στα ζώα Aphrodite αλλά στον απόηχο αυτής της φράσης δεν ήμουν καθόλου σίγουρος τι εννοούσα ξεστομίζοντάς την άλλωστε και οι δύο ξανθιές ήταν. Ίσως να έφταιγε και το γεγονός ότι κοιτούσα μέσα από την κάμερα συνεχώς και ταυτόχρονα μιλούσα οπότε ο εγκέφαλος προσπάθησε συνηθισμένος να συνδυάσει αυτό που έβλεπε με την λέξη.<br /><br />Όλα καλά μέχρι την στιγμή που ανακαλύψαμε πως η ξανθιά natural born killer είχε αρχίδια. Ε και; Τι ε και παιδάκι μου; Η Αphrodite επέμενε πως έκανε μια φοβερή ανακάλυψη. Καλά δεν θα παντρευτούμε κιόλας. Κοίταξα βαθιά μέσα στον κήπο εγκαταλείποντας και τις δύο κυρίες. Μια ανατριχίλα διαπέρασε την σπονδυλική μου στήλη. Ένα σκοτεινό αλύγιστο βλέμμα είχε τραβήξει όλη μου την προσοχή. Ένας άλλος πάνθηρας κατάμαυρος ακίνητος μες στο ραχάτι γυαλιστερός ξαπλωμένος πάνω σε ένα σκέπαστρο μακριά αλλά όχι τόσο πολύ. Ακατανόητος. Επικέντρωσα όλη μου την προσοχή επάνω του. Αυτό το πλάσμα έδειχνε α-θάνατος. Σα να του είχαν δώσει τίποτα και να του είχαν πάρει τα πάντα. Κατέβασα την κάμερα. Ήθελα να διαπιστώσω αν είναι αλήθεια. Ήταν όντως εκεί. Ήμουν όντως εδώ. Λες αυτός να ήταν ο θηλυκός πάνθηρας τελικά; Η ομορφιά του ήταν σαδιστική. Δεν μπορούσα να κοιτάξω πουθενά αλλού θα έλεγα πως με είχε υπνωτίσει. Να μην τα πολυλογώ καύλωσα. Δεύτερο ακατανόητο πράγμα σήμερα.<br /><br />Σήκωσα πάλι την κάμερα και πάτησα το record. Zoom. Είμαστε πια δίπλα δίπλα. Μην φοβάσαι είπα μέσα μου. Ένιωσα πως αυτό το περήφανο ζώο μέσα στην παροιμιώδη αταραξία του προσπαθούσε να κλέψει την ψυχή μου επί τόπου. Δεν θα μάθεις ποτέ τι βρίσκεται από την άλλη μεριά του καθρέφτη αν δεν αφήσεις τον εαυτό σου να ταξιδέψει μέχρις εδώ. Μέχρις εδώ αυτές οι σκέψεις ήταν both ways. Μετά έγινε ο χαμός. Είσαι δικός μου. Κατευθείαν κέντρο. Σκέτη Μαφία ο τύπος το δέχεσαι ή την κάνεις στο λεπτό. Προσπαθούσε να με παγιδεύσει με δόλωμα την διανοητική ίντριγκα. Τι λε’ ρε Καπόνε; Προστασία πουλάς αλλά δεν μασάω μας τα ’παν κι άλλοι. Πάσχιζα με νύχια και με δόντια να ολοκληρώσω τον συλλογισμό μου. Θα με βόλευε απίστευτα να ανήκω κάπου. Στο κάτω κάτω της γραφής όλα παίζονταν μέσα στο δικό μου το κεφάλι.<br /><br />Τι θα γινόταν αν άνοιγα το κλουβί και έμπαινα μέσα; Θα με κομμάτιαζε ή θα ξαπλώναμε αγκαλίτσα και ζημιά καμία; Εγκεφαλικό σαμποτάζ. Αυτός από κει κι εγώ από δω. Ναι, αλλά εγώ ήθελα να μάθω ποιος από τους δυο μας έχει την Δύναμη. Σύμφωνα με την λογική μάλλον θα με ξέσκιζε στο δευτερόλεπτο. Ακόμα και να είχε φάει μάλλον θα το θεωρούσε εισβολή στην περιοχή του και ως γνωστόν τα άγρια ζώα δεν θέλουν παρεούλες την ώρα του επόμενου γεύματος. Η φύση είναι ξεκάθαρη όταν επιλέγει μια μορφή. Μες στο ραχάτι του με ζύγιζε. Η επιστήμη διαβεβαιώνει πως εγώ έχω ανώτερο εγκέφαλο εκείνος όμως έχει σαφώς ανώτερη φυσική δύναμη από εμένα. Γερνάω. Αν πραγματικά πίστευα αν ήμουν απόλυτα προσηλωμένος δηλαδή σ’ αυτή την σκέψη ότι δεν θα μου έκανε κακό σίγουρα τότε δεν θα μου έκανε.<br /><br />Πώς; Thanatos estin okosa egerthentes oreomen, okosa de evdontes ipnos -Θάνατος είναι όσα βλέπουμε στην κατάσταση της εγρήγορσης και ύπνος όσα βλέπουμε όταν κοιμόμαστε. Κοιτώντας κατάματα εκείνη την σκοτεινή οντότητα που ακτινοβολούσε ένα απαράμιλλο σθένος τόσο ξεκάθαρο και τόσο ορθολογιστικά μεταφυσικό συνάμα συνειδητοποίησα πως αυτό που αποκαλούμε φθορά δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα σύντομο σφιχταγκάλιασμα του νου και της ύλης. Ήταν συνειδητό γιατί έτσι το αισθάνθηκα στο κορμί μου εκείνη την στιγμή σ’ εκείνο τον τόπο. Όλα τα άλλα είναι θεολογίες. Ήθελα κυριολεκτικά να πέσω στην αγκαλιά Του κι αυτή η βαθιά επιθυμία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ενσωματωμένος νους σε εγρήγορση. Αν πραγματικά ήθελα να μάθω τι είναι στην άλλη μεριά του καθρέφτη δεν είχα άλλο από το να βαδίσω προς τα εκεί εκείνη την στιγμή. Απλά τα πράγματα. Αν ξαναπεράσω από εκεί τον άλλο μήνα η σκέψη μου θα είναι διαφορετική. Το μόνο σίγουρο είναι πως εκείνη την στιγμή αν ένα αόρατο χέρι έπαιρνε το κλουβί που μας χώριζε θα βάδιζα προς το μέρος του δίχως να έχω την παραμικρή αμφιβολία. Έτσι ήθελα.<br /><br />Η γκρίνια της Αphrodite με επανέφερε. Έχει πάθει φοβερό κόλλημα αυτό το κορίτσι με τον χρόνο. Zoom out. Ι fisis kriptesthai filei. Μυστήριο. Αλήθεια δεν είναι η έρευνα εκείνου που κρύβεται κάτω από τα πράγματα. Η φύση θέλει να κρύβει τον εαυτό της. Τώρα είμαι εγώ το θηρίο μέσα στο κλουβί. Καύλος το όνομά μου. Γαμώ τον σταυρό μου.<br /><br />Σε γενικές γραμμές η Αphrodite εκείνη την ημέρα στο ζωολογικό πάρκο είχε επιτυχία στα μαλακά εγώ στα σκληρά. Οι αρκούδες και οι λύκοι ούτε που μας έδωσαν σημασία. Περίεργο. Τελικά δεν ρώτησα τους υπαλλήλους του πάρκου αν ο μαύρος πάνθηρας ήταν θηλυκός και αυτό γιατί δεν υπάρχει τίποτα που ένας ανθρώπινος νους να μην μπορεί να το ανακαλύψει από μόνος του.<br /><br /><br /></span><span style="color:#666666;"><em>And then <span style="color:#ff9966;">Aphrodite</span> said...<br /></em><br /><span style="color:#999999;">Το φαντάρι στο θάλαμο said….</span> «Γαμώ την ατυχία μου, στη σκοπιά μου βρήκε να πέσει ο καυλωμένος ο στρατονόμος και ο ζοχάδας γκόμενός του... Εχω να κοιμηθώ πέντε μέρες, η μετάθεση αργεί ακόμα και τά’χω παίξει με τον κάθε μπουρτζόβλαχο 20χρονο να με τρέχει... και τον κάθε στρατόγκαυλο καραβανά να μας γαμεί όποτε έχει περίοδο... Ευχαρίστως χώνω μπουκέτο στον πρώτο που θα μου κουνηθεί σήμερα... κι ας φάω χώσιμο.»<br /><br /><span style="color:#999999;">Πακιστανός με υαλόμακτρον στο φανάρι said…</span> «Δεν τους πιστεύω αυτούς όλους αυτούς. Με τόσα λεφτά που έχουν, θα έπρεπε να μου δίνουν 20-ευρα. Αλλά όχι μόνο δεν έβγαλα σήμερα με το κρύο ούτε 5 ευρώ, καθάρισε την πλατεία η αστυνομία και δεν πρόλαβα να δω πού πήγαν οι άλλοι. Αντε να τρέχω μόνος μου να τους βρω τώρα... Καλύτερα πίσω, στη φτώχεια. Μπα όχι, κι εκεί σκατά. Ολα σκατά...»<br /><br /><span style="color:#999999;">Ετοιμόγεννη εκτός ορίων πλέον said…</span> «ΘΕΛΩ ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΕΙΟ ΤΩΡΑΑΑΑΑ, ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ, ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ, ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ; ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΠΑΡ’ΤΟΟΟ, ΒΓΑΛ’ΤΟ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΩΡΑΑΑ! ΦΕΡΕ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ , ΕΔΩ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ! ΓΕΝΝΑΩ 23 ΩΡΕΣ, ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ; ΠΕΘΑΙΝΩΩΩΩΩ!!!...»<br /><br /><span style="color:#999999;">Δευτεροδεσμίτης με τα ξυραφάκια στο ένα χέρι, το μηχανογραφικό στο άλλο και την οικογένεια έξω από την πόρτα του said...</span> «Να φύγω, να φύγω, να φύγω! Να φύγω επιτέλους από αυτήν την κωλόπολη, θα δηλώσω μόνο Αθήνα και μόνο μία σχολή. Αλλιώς κόβω την αναβολή και πάω στρατό, να τελειώνω. Δεν αντέχω άλλη πρέσσα!»<br /><br /><span style="color:#999999;">Γκόμενα που μόλις την έχει φτύσει ο γκόμενος said…</span> «Δε βλέπω να οδηγήσω από τα δάκρυα... αλλά δεν κλαίω από στεναχώρια για σένα ρε ηλίθιε, από τα νεύρα μου κλαίω... που σε πίστεψα και ξανοίχτηκα.... Που είχα πει ότι θα σας περνάω πρώτα σουβλάκι και μετά... Tώρα δέσαμε, έρχεται κι ο μαύρος να μου καθαρίσει τα τζάμια και θα τον πάρει και θα τον σηκώσει... Μια χαρά τα περνάει εδώ, άμα έμενε στην αραπιά θα τον σπάζανε στο ξύλο όλη μέρα και θα ψόφαγε απ’την πείνα μες τις μύγες... Μια χαρά ελεύθερος είναι....<br /><br /><span style="color:#999999;">The office bitch στο τηλέφωνο μόλις βγήκε από συμβούλιο του Ομίλου said…</span> «Μάλιστα... ναι, ναι, καταλαβαίνω... και τώρα δηλαδή μόλις περάσει το εξάμηνο, ορμόνες, και μετά ξανά ωοληψία, ναι... θα κλείσω καινούριο ραντεβού, ευχαριστώ...» Κλακ. Πάει στην τουαλέττα, μη τη δει το Διοικητικό να κλαίει. «Δεν αντέχω άλλο! Τόσες προσπάθειες, τόσος χρόνος, ΓΑΜΩΤΟ!!! Πώς καταφέρνουν οι άλλες και μένουν έγκυες στο έτσι, τι πρέπει να κάνω να βρεθώ στη γαμημένη αίθουσα τοκετών επιτέλους? Να πηγαίνω να βλέπω όχι σωληνάκια και μούρες, αλλά υπέρηχους και θάλαμο νεογέννητων και λουλούδια στους διαδρόμους...»<br /><br /><em>Ολοι θηρία στα κλουβιά είμαστε. Ο καθένας κι από ένα ζώο, αναλόγως των παρωπίδων του. Τρελλαινόμαστε από τα κάγγελα. Μόνοι μας τα βάζουμε, μόνοι μπορούμε να τα βγάλουμε, αν είμαστε τυχεροί να γεννηθούμε εκεί που μας παίρνει ν’αυτοκαγγελωνόμαστε.<br /><br />Αν γεννηθεί κανείς σε λάθος μέρος, την έκανε. Κι εκει έχει χίλια δίκια, όχι σαν κι εμάς, τα ξεβολεμένα σκυλάκια του καναπέ, που διαλέγουν πώς θα αυτοβασανιστούν αναλόγως διαστροφής. Και πάντα έχοντας απέναντί μας μες τον καθρέφτη το άλλο θηρίο, με τα εντελώς ανάποδα κάγγελα: το ανάποδο πρόβλημα από μας.<br /><br />Αλλά και που είμαστε εν εξάλλω, βλακείες λέμε.<br /><br /></em><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;"><strong>Τα πραγματικά θηρία ωχριούν μπροστά σε αυτά που είμαστε ικανοί να κάνουμε.</strong> </span><br /></span><br /><em>Και το μόνο που τα σώζει να μην αυτοκτονήσουν μαζικά μπροστά στον ικανό για τόση φρίκη άνθρωπο, είναι τα κλουβιά μες τα οποία τα βάζουμε....<br /><br />Μια που πάλι οι εικόνες σοκάρουν, μπείτε προσεκτικά στο </em></span><a href="http://presentshereandnow.blogspot.com/2007/04/blog-post.html"><span style="color:#cc0000;"><em>Food for Thought</em></span></a><span style="color:#666666;"><em> κομμάτι...<br /></em><br /><em><span style="font-size:85%;">(video by Ihadafarminafrica / post by Ihadafarminafrica, Aphrodite. Τα greeklish είναι αποσπάσματα από τους αφορισμούς του Ηράκλειτου)</span></em></span><em><span style="font-size:85%;"> .</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-2300134989708231596?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com149tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-24309211352870004962007-03-26T01:01:00.000+02:002007-03-26T02:09:15.278+02:00<p align="justify"><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/ksepe1-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><br /><span style="color:#ffcccc;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">My reality is in your hands. Yours in mine. Let’s shake hands baby!</span><br /><br /></span><br /></span><span style="color:#ff9966;">Ihadafarminafrica said...</span></p><p align="justify"><span style="color:#666666;"><span style="color:#999999;">Τα σκυλιά συναντιούνται γαβ τι κάνεις; καλά! από δω παν' κι οι άλλοι.<br /><br />Οι άνθρωποι μόλις συναντηθούν αρχίζουν την διακόσμηση.<br /><br />Δεν επιτρέπουν με τίποτα στον εαυτό τους καταστάσεις που μπορεί να τους φέρουν στην θέση να δουν μέσα από την άλλη πλευρά.<br /><br />Αν και περισσότερο έξυπνοι από τα ζώα δεν έχουν καταλάβει ακόμα τον αφύσικο χαρακτήρα τους πόσο απαρχαιωμένο είναι να απομακρύνεσαι βήμα βήμα από την φύση.<br /><br />Δηλώνω πραγματικά καταγοητευμένος από τους ανθρώπους που έχουν τα κότσια να διαμορφωθούν εκ νέου στο δευτερόλεπτο.<br /><br /><br /></p></span></span><p align="justify"><span style="color:#ff9966;"><span style="color:#666666;">And then</span> Aphrodite</span><span style="color:#666666;"> said...</span></p><p align="justify"><span style="color:#666666;"><em>-αχ γειά σου χρυσό μου τι κάνεις καλά πώς πάνε οι δουλειές κι αυτές καλά τέλεια μα και βέβαια να τα πούμε έχουμε χαθεί που βρίσκεσαι εσύ αγάπη μου τόσον καιρό καλά το έχεις φτιάξει υπέροχο και δε μου λες στο Μέγαρο τους είδες προχτές μα είπαμε να πάρεις εσύ τηλέφωνο εγώ ξέρεις ότι δεν παίρνω πόσο αδυνάτισες σου πάει πολύ και δε μου λες εκείνη εκεί την ξέρεις α μα φυσικά και θα σου δώσω το κινητό μου δεν φαντάζομαι να είσαι από αυτούς που δεν παίρνουν-</em><br /><br />Οχι κούκλα μου. Δεν παίρνω τηλέφωνο. Εσένα θα πάρω. Εδώ και τώρα. Σε παίρνω και φύγαμε. Τόσος κόσμος ανάμεσά μας σε τόσο μεγάλο χώρο. Σε τόσο μικρό χώρο. Κλειδώσαμε/ βλέμματα//. Φορτώνουμε/ καύλα//. Από τις άκρες του δωματίου πάνω απ’τα μαλλιά κομμωτηρίου και τους μπαγιάτικους καπνούς, σε είδα, με είδες, τέλος. Μένει να πούμε τα διαδικαστικά. Να με πλησιάσεις λίγο, να με κοιτάξεις πολύ. Και μετά να με φλερτάρεις λίγο, να κατεβάσεις μάτια πολύ. Τι πίνεις; Μισό να μαντέψω. Ξέρεις κι εσύ τα λόγια σου. Και μόλις παίξεις με τα μαλλιά σου, κλείσαμε. Ούτε ψιλά γράμματα ούτε κλείνω δωμάτιο. Μας έχουν δει χώρια τον καθένα. Καιρός να μας δούνε και μαζί.<br /><br /><br /><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/ksepe2-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#cc0000;">The more intimately we understand ourselves, the more intimately we can understand that which is not ourselves.<br /></span><br /><br /><span style="color:#999999;">Συνήθως εγκαθίσταται μεταξύ μας ένα περίτεχνο ενδιάμεσο σύστημα δίχως καμιά ελπίδα διαφυγής που ενώ έχουμε σκοπό μας να μιλήσουμε για πολύ μεγάλα πράγματα στο τέλος καταφέρνουμε πάντα να ασχολούμαστε με το ελαφρύ και προσωρινό.<br /><br />Όπως οι ταξιδιώτες που διηγούνται τις εντυπώσεις τους επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο. Βρέθηκαν πραγματικά σ΄εκείνον τον κόσμο;<br /><br />Η ζωή τους αρχίζει από την στιγμή που μπαίνουν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου με δυνατά χάχανα πτώμα στην κούραση.<br /><br />Δεν διαμαρτύρομαι. Μου φαίνεται παράλογο πώς εγκαταλείψαμε τόσο γρήγορα τον περιηγητή και την ωραία θέα.<br /><br />Μήπως με ξέχασες;<br /><br />Δεν σε αφορά.<br /><br />Μ' άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε με σάρκα και οστά.<br /><br />Τι κι αν κάποιος με ξέχασε. Είμαι εδώ και πάντα μπορείς να με ανακαλύψεις.<br /><br />Μόνο να μην κοιτάξεις πίσω όπως κάνουν οι περισσότεροι. Αυτό το τικ κάνει θραύση στον καιρό μας. Όλοι ψάχνουν τον ινδιάνο στραβολαιμιασμένοι.<br /><br />Βρε εδώ κοίτα. Εδώ είμαι. Όχι. Πήγαινε εσύ λίγο πιο κει να σε πιάνει το οπτικό μου πεδίο. Εγώ δεν στρίβω το κεφάλι μου. Πονάει. Μη χέσω.<br /></span><br /><br /><em>Η βαριά ντηζαϊνάτη πόρτα κλείνει με πνιχτό θόρυβο. Thud. Κι από κει και πέρα αναλαμβάνει η τετράπαχη μοκέττα να σβήσει κάθε θόρυβο που δεν παράγουν οι δυό τους. Στέκονται όρθιοι σε μικρή απόσταση και ζυγίζουν ο ένας τον άλλον. Κανένα ρούχο δεν ανοίγει, κανένα τακούνι δεν βγαίνει. Ασήκωτος ο αέρας τους. Δεν μπορεί κανείς να πάρει πρώτος το βλέμμα του από την αντανάκλασή του στα μάτια του άλλου. 48 καρρέ το δευτερόλεπτο οι ανάσες τους.</em> </span></p><p align="justify"><span style="color:#666666;">Πρώτη εκείνη σπάει τη στιγμή και «σε παρακαλώ, άσε με να σε διαβάσω. Να σε δω, να σε λατρέψω κομματάκι-κομματάκι. Δεν με νιάζουν τα πριν σου. Χέστηκα. Εσύ. Τώρα. Για μένα...». Τον σπρώχνει απαλά και τον καθίζει στον καναπέ. Ολα τα ρούχα ακόμα πάνω τους. Κάθεται αντικρυστά του, η λεκάνη της σφιχτά στη λεκάνη του. Στόμα ανοιχτό/ γλώσσα έτοιμη. Αρχίζει να τον χαϊδεύει με τα δάχτυλα μέτωπο φρύδια κροτάφους. Λέξεις γλυστράνε κρυφά. Οι ρυτιδούλες στο πλάι των ματιών. Αντρα μου. Η μύτη, τα μάγουλα. Αγόρι μου. Το σαγόνι, ο λαιμός. Αγάπη μου. Και το στόμα.... Δουλεύει ακόμα με τα δάχτυλα. «Σειρά σου. Αν δεν κάνω λάθος, έχει κάμερα πάνω στο ψυγειάκι. Μισό να γδυθώ λίγο. Πρώτη εγώ, τι λες?»<br /><br /><br /><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/ksepe3-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#cc0000;">All that we are is the result of what we have thought.<br /><br /></span><br /><span style="color:#999999;">Είμαστε όλοι ψυχοπαθείς με την κοινή έννοια του όρου το θέμα ενός κοινότοπου σκίτσου κρεμασμένου στον τοίχο ενός ξενοδοχείου αστέρων. Έτοιμοι να σκάσουμε από το κακό μας. Δεν είμαστε καταπληκτικοί; Τέλειοι.<br /><br />Όλοι γνωρίζουμε πως θα πεθάνουμε αλλά στην πραγματικότητα ζούμε. Δεν το πιστεύουμε. Προσπαθούμε να ξεφύγουμε ψυχολογικά από την θνητότητα. Δεν πιστεύουμε πως ζούμε.<br /></span><br /><br /><em>Το καλό με το πανγαμήσι αν μπορέσεις να το πετύχεις με τον άλλον είναι ότι αντί να είναι οι δυο στο κρεβάτι είναι όλοι οι πριν, οι μετά και οι ταυτόχρονα. Ενα τεράστιο αθάνατο σύμπαν 6μισυ δις που ό,τι πήδημα του αναλογεί δια βίου το βγάζει πάνω σας. Τίποτα που να μοιάζει χορογραφία/ ντροπή/ μηχανή//. Τίποτα που να βγάζει κόλλημα / κόλωμα/ γραμμάτια//.</em> </span></p><p align="justify"><span style="color:#666666;">«Και φυσικά θέλω να σε ξαναδώ. Εχω να σε λατρέψω κομμάτι-κομμάτι. Το κεφάλι σου κλείνω τα μάτια και το θυμάμαι απ’έξω, αλλά έχω κι όλο το υπόλοιπο... Ναι, και φυσικά θα γαμιόμαστε κάθε φορά, όσες φορές πάρει μέχρι να σε μάθω ολόκληρο.».<br /><br />«Και μετά;». «Και μετά χαλαρά. Μέχρι την επόμενη φορά που θα πούμε οκ, να μια καλή στιγμή να τινάξεις τα πέταλα, it doesn’t get any better than this”. (γελάει) «Ολα μέσα δηλαδή;». «Εμ τι, τα μισά; Μισές δουλειές; Μισή ζωή γίνεται;»<br /><br />Αν γίνεται λέει... Πώς ξυπνάμε, ζούμε και κοιμόμαστε νομίζεις, ολόκληροι;<br /><br /></p></span><p align="justify"><span style="color:#666666;"></p></span><br /><em><span style="font-size:85%;color:#666666;">(videos: Ihadafarminafrica / post: Ihadafarminafrica, Aphrodite)</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-2430921135287000496?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com190tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-10024456799383667572007-03-19T07:24:00.000+02:002007-04-07T02:54:48.514+02:00<p><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/human-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed></p><p></p><p align="justify"><span style="color:#ff6666;">Ihadafarminafrica </span><span style="color:#666666;">said...</span><br /><br /><span style="color:#666666;">Armenian Genocide - 1915-1918 - 1,500,000 Deaths<br /><br />Ukraine Famine (Stalin) - 1932-1933 - 7,000,000 Deaths<br /><br />Nanking Massacre - 1937-1938 - 300,000 Deaths<br /><br />History of the Holocaust - 1938-1945 - 6,000,000 Deaths<br /><br />Pol Pot (in Cambodia) - 1975-1979 - 2,000,000 Deaths<br /><br />Genocide in Rwanda - 1994 - 800,000 Deaths<br /><br />Bosnia Genocide - 1992-1995 - 200,000 Deaths<br /><br /><br />Darfur: A Genocide We Can Stop?<br /><br />The Fucking Beauty και Το Γλυκό Καυλί της Νιότης. Knowledge - Enlightenment. Μη ξεράσω. Τελικά, αποδεικνύεται πως η μεγαλύτερη δύναμη σε αυτόν τον Σύμπαν είναι η πίστη. Όχι η θεολογική. Η πίστη στην Δύναμη καθεαυτή.<br /><br />O Homo sapiens sapiens θέλει δεν θέλει θα πραγματοποιήσει όλες τις επιθυμίες του. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν σοφό εκ μέρους του. Όλοι είμαστε στον σχεδιασμό μας μισοί άνθρωποι και μισοί κτήνος που διψάει για δύναμη. Ακόμα και η μάνα που μας ...πέταγε. Μας γέννησε ξέροντας ότι θα πεθάνουμε.<br /><br />History is not a fixed thing. Tο γεγονός μπορεί να παραμένει σταθερό, αλλά η ερμηνεία του είναι πάντα μεταβλητή. Το μέλλον προκύπτει μέσα από την ενδοσκόπηση του παρελθόντος που γίνεται πάντα σε χρόνο ενεστώτα. The Battle begins, γιατί πάντα ξεχνάμε ότι το παρόν μας, ήταν μια δυνατότητα του παρελθόντος.<br /><br />Γεγονός είναι ο αριθμός των θυμάτων. Ερμηνεία, είναι η επανάληψη της εκατόμβης.<br /><br />Γενοκτονία: Το Social Porn της ανθρώπινης εξέλιξης. ARE YOU GUYS FOR REAL? </span><strong><span style="font-size:180%;color:#990000;">Is Iraq Headed for Genocide? </span></strong></p><p><span style="color:#666666;"><span style="color:#ff6666;"><span style="color:#666666;"><br />And then</span> </span></span><span style="color:#ff6666;">Aphrodite </span><span style="color:#666666;">said...</span></p><p></p><p align="justify"><span style="color:#666666;">Ελα τώρα Νεάντερταλ Ανθρωπε Μωρό μου και κάνε μου το πήδημα που θα με κάνει να λυγίσω κάτω από το βάρος σου. Και να σου βγάλω αντίτυπα να’χεις να παίζεις. Χτύπα μου με φόρα όλα τα μαζεμένα σου τα ένστικτα, αυτά που νομίζεις ένστικτα και είναι απλώς οι κωδικοί του engineering που σου αποτύπωσα, μες το δαίδαλο της ηδονής μου.<br /><br />Το ξέρεις πια πως αν δεν με κάνεις να ουρλιάξω από καύλα, το παιχνίδι το έχεις χαμένο από χέρι. Είμαι η Φύση σου. Δεν είμαι στο χέρι σου. Μπορείς να με σπάσεις, αλλά στη συγκόλληση πάντα θα σου λείπουν κομμάτια. Να με χαλάσεις, αλλά στο ξαναφτιάξιμο τίποτε δε θα είναι όπως τα θυμάσαι. Να με δημιουργήσεις όμως από το τίποτα, γελιέσαι.<br /><br />Εσύ υπάρχεις μέσα από μένα, κι όχι το ανάποδο. Πότε το ανάποδο. Αυτός που πηδιέται αγόρι μου κάνει και τα μαγικά. Ο άλλος απλώς υπάρχει για να τα διαχειρίζεται.<br /><br />Συνέχισε να μου δείχνεις πόσο καλά νομίζεις πως με ξεπέρασες. Βλέπεις όμως πως το μόνο που μπορείς, είναι να σκοτώνεις με 1000 διαφορετικούς τρόπους. Και μετά να οργανώνεις τεράστια ψέμματα για να τα καλύψεις. Κι όσο πιο εξοργιστικά νούμερα ξεπαστρεύεις, τόσο πιο εξόφθαλμα τα ψέμματα που θα κατασκευάσεις. Και τόσο πιο πιστευτά. Cognitive dissonance Μωρό μου, θ’αλλάξεις και τις προδιαγραφές σου ακόμα για να ξεχάσεις την ψυχοκόρη Φρίκη και να πειστείς για τα καινούρια.<br /><br />Ξεχνάς όμως το πήδημα. Τη μόνη ανθρώπινη μηχανική που μετράει πραγματικά. Που σε δένει χειροπόδαρα μαζί μου και θα σε σέρνω ακόμη κι όταν σε φτύσω άδειο από τα πάντα σου. Γιατί τη γενετική μηχανική που έχεις στο εργαστήριο, να την χαίρεσαι, μια σκέτη εφαρμογή είναι. Οσο δε μπορείς να πιάσεις έναν νεκρό και να του φυσήξεις ζωή, first class Ηuman Εngineer όπως εγώ δε γίνεσαι.<br /><br />Είμαι η Φύση.<br /><br />Πληθαίνω τις ζωές. </span></p><p><span style="color:#666666;">Είσαι ο Ανθρωπος.</p><p align="justify">Πληθαίνεις τους θανάτους.<br /><br />Ποιός είναι πιο δυνατός λοιπόν?<br /><br />Η νομίζεις πως αν νικήσεις εξολοθρεύοντας όλο σου το είδος κερδίζεις? Απλώς βγαίνεις από το παιχνίδι. Αυτό είναι όλο. Κι όταν πάψεις να με καρφώνεις στο στερέωμα, θα περάσω στον επόμενο. Σιγά. Ηρθα για να μείνω. Συνεχίζω κι εκεί που δε με σπέρνεις πια.<br /><br />Πού το ξέρω? Δες το γαμήσι μας. Κοίταξέ το καλά. Εσύ θα σηκωθείς να παραδώσεις πριν παραδοθείς. Εγώ θα γείρω να παραλάβω και να υπογράψω απόδειξη. Δες όμως ποιός έχει τον εξοπλισμό για μια σκέτη ηδονή, χωρίς να αλλάξει κάνενα δέμα χέρια. Το χαϊδεύω με το χέρι μου μπροστά στα μάτια σου. Κατάλαβες λοιπόν ποιός είναι από πάνω? Σου είμαι απαραίτητη για να υπάρχεις, μου είσαι απλώς χρήσιμος.<br /><br />Ανθρωπε φτιάξε ό,τι γουστάρεις. Την Κόλασή σου, τον Παράδεισό σου, στείλε τους μισούς στον Αγύριστο και γέννα τους άλλους μισούς πεντακάθαρους σαν το χιόνι. Συνέχισε να νομίζεις πως με συνεπαίρνεις και χάνω τα μυαλά μου γυμνή μαζί σου και μπορείς να με υποτάξεις. Δεν. </span></p><p align="justify"><span style="color:#666666;">Σε θέλω όμως. Σε θέλω πολύ. Κι η καύλα Αγάπη μου φτάνει και για τους δυό μας. Μη χάνεις καιρό. Αρκετά.<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#990000;"><strong>Nature waits for no one.</strong></span> </span></p><p align="justify"><span style="color:#666666;">Not even her best -so far- Lover.<br /><br /><br /></span><em><span style="color:#666666;">Στην έρευνά μας για τις εικόνες του βίντεο αντιμετωπίσαμε πληθώρα σοκαριστικού και φθοροποιού αλλά και αμφιλεγόμενου όσο και ελπιδοφόρου υλικού, το οποίο και το ανεβάσαμε σε ξεχωριστή ενότητα, ως </span></em><a href="http://presentshereandnow.blogspot.com/2007/03/food-for-thought.html"><em><span style="color:#990000;">Food For Thought</span></em></a><em><span style="color:#666666;"><span style="color:#990000;">.</span> Δείτε το. </span></em></p><p align="justify"><em><span style="font-size:85%;color:#666666;">(video: Ihadafarminafrica / post: Ihadafarminafrica, Aphrodite)</span></em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-1002445679938366757?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>Aphroditehttp://www.blogger.com/profile/00494973096456403806noreply@blogger.com92tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-68900362109302155112007-03-12T06:14:00.000+02:002007-03-19T07:35:56.847+02:00<p align="justify"><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/4-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><span style="color:#ff6666;">Aphrodite said...</span></p><p align="justify"><em>Θόρυβοι πόλης, το κέντρο μες την κίνηση όπως πάντα. Εκεί ο χρόνος δε σταματά ποτέ. Αναστεναγμοί από μακριά, στο χόρτασμα... Εκείνη μικρό ρούφηγμα μύτης, ήχοι από μικρά φιλιά εκείνου στο δέρμα της.<br /></em><br />Αντρας: Ει, τι’ν’αυτά, δάκρυα? ....<br />Γυναίκα: (ρούφηγμα μύτης) ...<br />Α- Κλαις?... Γιατί?...<br />Γ - Τι γιατί, άσε με...<br />Α - Να σ’αφήσω? Μα τι λες τώρα... Ελα αγάπη μου, πες μου...<br /><br />Γ - (κοφτά) Λοιπόν, πάμε, αργήσαμε.<br />Α - Τι, σηκωνόμαστε?<br />Γ - Ε, τελειώσαμε, δεν είναι? Πάμε!<br />Α - (λίγο τσαντισμένα) Καλά, μύγα σε τσίμπησε? Δε πάω πουθενά αν δε μου πεις!<br />Γ - (παύση...) Δε γίνεται μωρό μου, άστο!<br />Α - Γιατί?<br />Γ - Γιατί και να σου πω δε θα με πιστέψεις.<br /><br />Α - Πού το ξέρεις? Ελα λέγε...<br />Γ - Οχι, άσ’το καλύτερα. Ας μείνω σαν ακόμη μία που σου κλαίει μετά το γαμίσι.<br />Α - Μα καλά, γαμίσι το λες εσύ αυτό?<br />Γ - Γιατί, τι διαφορά θα είχε αν τό’λεγα «κάναμε έρωτα»?<br />Α - Τα μάτια σου, αυτή τη διαφορά θα είχαν.<br />Γ - Δεν ήταν τίποτα, μίλαγε η καύλα...<br /><br />Α - Οοοχι, ξέρω τι λέω, και ξέρεις κι εσύ. Γιατί μαζεύεσαι? Δε με είδες? Δεν είδες τα δικά μου τα μάτια? Μη μου το γυρνάς τώρα...<br />Γ - Ωωωχ, έλα, συνήθως γίνεται το ανάποδο, παρακαλάει η γυναίκα και τσινάει ο άντρας, που κάνει τσιγάρο και δεν ξέρει από πού να φύγει...<br />Α - Και βέβαια, γιατί του βγήκε το τρωτό, έδειξε άσπρη μαλακή κοιλιά και δεν ξέρει πώς να το μαζέψει... δε θυμάται καν πώς ξαναφοράνε την πανοπλία...<br />Γ - Ωραία, πάμε.<br /><br />Α - ΟΧΙ!<br />Γ - ...<br />Α - Οχι αν δεν μου πεις ότι μ’αγαπάς.<br />Γ - (παύση) Γιατί, δεν στό’λεγα τόσην ώρα?<br />Α - Κατάλαβα... με είδες όπως είμαι, σε είδες κι εσένα όπως είσαι... και μας είδες και μαζί, και τρόμαξες. Δε βαρέθηκες όμως τόσα χρόνια όλους τους έρωτές σου γύρω-γύρω? Να το πηγαίνεις λες και περπατάς σε αυγά και μη τυχόν και σπάσουν? Δεν κουράστηκες? Να δείχνεις εσένα όπως είσαι και μετά να πρέπει να σε ξανακρύψεις?<br /><br />Γ - (πολύ σιγανά) ... ναι...<br />Α - Ε, τότε γιατί κλαις?<br /><br />Γ - Γιατί κλαίω... (ξεφυσάει) Εσύ γιατί λες? Γιατί αυτό που είμασταν πριν λίγο, αυτό που ήμουν <strong>όταν επιτέλους μπήκες μέσα μου, ήταν</strong>... ήταν... Γαμώτο! Ηρθες... Και είπα αυτό ήταν! Αυτό περίμενα μια ζωή και μου ήρθε. Εσύ. Εσένα που... (σπάει η φωνή της) Μα δε μπορώ να κάνω τίποτα να το κρατήσω! Τίποτα απολύτως!!! Το καταλαβαίνεις αυτό? Οχι φυσικά! Δεν το έχεις ζήσει, δεν το ξέρεις... Εγώ... (ξεφύσημα)... Δεν μπορώ να το κάνω μόνη μου, δεν μπορώ να ξαναγυρίσω στα υπόλοιπα μετά από σήμερα, δεν θα μπορώ από δω και πέρα να μην σε ψάχνω στα πάντα. Ολη μέρα.... Γιατί και συμβόλαιο να υπογράψουμε, σε λίγο δεν θα είμαστε οι ίδιοι και.... (ξεροκαταπίνει) Γιατί, γιατί... το κέρατό μου γιατί!... Ουτε καν θα με πιστέψεις!<br /><br />Α - (με πολύ μαλακή φωνή) Στο’χω πει, <strong>όταν αγαπάς, αγαπάς με ή χωρίς συμβόλαιο το ίδιο... ίσως περισσότερο χωρίς.</strong> <strong>Κι αυτό είναι το αληθινό.</strong> Και μη μου λες πως δεν ξέρω πώς είναι... Ξέρω... Το ίδιο είναι και για μένα που μου λες «μπήκα». Ε, τι νομίζεις? ...<strong>Ηρθα κι εγώ σπίτι. Γύρισα. Σε βρήκα. Και μαζί βρήκα κι εμένα.</strong> Το καταλαβαίνεις εσύ αυτό τώρα? Κι εγώ μετά από σήμερα δεν θα έχω πού να πάω.... Μη με φοβάσαι. Τίποτα δεν μπορεί να πάρει αυτό που είσαι για μένα, ούτε καν εσύ.<br /><br />Γ - (ρούφηγμα μύτης) Οκ... πάμε... Μας περιμένουν, τους ακούς? Μόνο κράτα με, εντάξει?<br />Α - (γελαστά) Μωρό μου....<br /><br /><em>Φιλιούνται γρήγορα και δυνατά, σα για να περάσουν βουλοκέρι το τι είναι ο ένας για τον άλλον. Αυτή τη στιγμή ακριβώς. Πάρε-Δώσε. Και τα δύο να σκάσουν το ένα πάνω στο άλλο που να φανεί το κοντράστ με όλα τα πριν. Τότε που κάποιος έπρεπε να σπάσει και να γυμνώσει πρώτος το αδύναμο κορμί του, κι αν ήταν τυχερός, να το κάνει κι ο άλλος αμέσως μετά. Με τον ίδιο φόβο και το ίδιο πάθος.<br /><br />Τώρα όμως? Ανέλαβαν ήδη οι ψυχές, όσο το σώμα θ’ αγαπιέται. <strong>Πάρε μου και δώσε μου μαζί.</strong><br /><br />Απομακρύνουν τα κεφάλια τους λίγο, κοιτάζονται και ξέρουν...<br /><br />Και δεν πάνε πουθενά.<br /><br />Εχουν όλο τον καιρό μπροστά τους... </em></p><p align="justify"><em>(Κι ασ΄τους άλλους να σπάσουν την πόρτα να τους βρουν).</em></p><p align="justify"><em></em></p><p align="justify"><em></em></p><p align="justify"><br />And then <span style="color:#ff6666;">Ihadafarminafrica <span style="color:#666666;">said...</span><br /></span><br />Το βίντεο είναι μια απάντηση στον Βύρωνα Πολύδωρα που την επομένη των φοιτητικών κινητοποιήσεων δήλωσε: "Αισθάνομαι ισχυρός. Δεν είμαι υπό παραίτηση."<br /><br />Το συναίσθημα είναι μια artificial κατασκευή του μυαλού με τον ίδιο τρόπο που το κέρδος είναι το όνειρο του φιλελεύθερου παγκοσμιστή.<br /></p><p align="justify"><span style="font-size:85%;"><em>Μusic: Samourai power / Ambient music with NATIVE SOUNDS. </em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-6890036210930215511?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com144tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-836508116935529222007-03-04T04:00:00.000+02:002007-03-05T04:29:51.761+02:00<p align="justify"><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/13-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><span style="color:#ff6666;">Ihadafarminafrica said... </span></p><p align="justify">Nothing is final until everything is final όπως υποστηρίζουν οι φίλοι μας οι Τούρκοι στα διπλωματικά σαλόνια.<br /><br />Μείνε λίγο ακόμα στο κρεβάτι. Θέλω να αγγίξω την επιδερμίδα σου κάνοντας παράλληλα τον στοχασμό ότι είσαι ένα κορίτσι που το αγνό κορμί του δεν το έχει ανοίξει ακόμα ο έρωτας. Μια μικρή παρθένος δίχως καμιά γενική σημασία που περιμένει μέσα στην προσωπική της υπόθεση να εμπλακεί ένα βλέμμα μαζί με ένα χέρι ανάμεσα στα δυο της γόνατα και που θα της άρεσε αυτό το χέρι να στραφεί ψηλότερα με την φιλοδοξία post’ ακροδάκτυλά του δεν θα παραλείψουν μέσα στα μικρά καθημερινά τους καθήκοντα να συμπεριλάβουν έστω από λάθος εδώ στην μέση του blogger το πολιτικό όργανο της νεαρής άσημης μικρούλας με διακριτικές κινήσεις τόσο διακριτικές που ν’ ανταποκρίνονται πλήρως στις επιθυμίες.<br /><br />...και να ξεχειλίσει έτσι η ζωή ενός ανθρώπου μέσα από τα μέχρις εκείνη την στιγμή ανυποψίαστα από μηχανορραφίες μικρά χείλη του αθώου κοριτσιού η ζωή μιας γυναίκας. Σαν επίτηδες. Σαν μυθιστόρημα βουτηγμένο στα δάκρυα που κανείς δεν μπορεί να επέμβει και να του αλλάξει την πλοκή. Μου αρέσεις πολύ. Τόσο πολύ που είναι σαν να πρόκειται να λάβει μια μεγάλη ευχαρίστηση το δικό μου σώμα. Είμαι συνηθισμένος να προσέχω και επειδή σε όλη μου την ζωή έχω το νου μου η οικειότητα ετούτης της γνωριμίας μαζί σου με βρίσκει μπόσικο και είναι ικανή να μου κινητοποιήσει από τα πιο πρόχειρα συναισθήματα έως τα πιο μεγάλα. Κατά βάθος δεν χρειάζεται να σου δίνω εξηγήσεις. Αρκεί που είμαστε παρόντες. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε για την ζωή είναι ότι η δική μας δραστηριότητα την κάνει πραγματική.<br /><br />Για λίγη ώρα θα είσαι το κορμί σου. Έτσι κυριαρχείσαι πιο εύκολα. Ανέπνεε ήρεμα κι εγώ θα σπρώχνω κατευθείαν την γυναίκα με την αδυσώπητη περηφάνια που κουβαλάς στην άκρια του κόσμου.<br /><br />Καθώς το <strong>οράν</strong> δεν υπάρχει δίχως προοπτική, το <strong>porn</strong> υπάρχει, μόνο γι’ αυτούς που πιστεύουν ότι το βλέπουν. Όχι. Αυτό που νοιώθω τώρα για την πάρτη σου δεν είναι μια χυδαία έλξη για την ακρίβεια έχει να κάνει με τον τρόπο που τύλιξες τον καρπό σου γύρω από την επιδερμίδα στο δεξί μπούτι σου και μόνο που καθώς προηγουμένως το τέντωνες φιλάρεσκα μου δημιούργησες την εντύπωση ότι γύρω του δεν συμβαίνει τίποτα κακό κανένα απολύτως κακό και λέω καλά πως είναι δυνατόν σε ένα τέντωμα δακτύλων και επιδερμίδας να είναι εγκλωβισμένη τέτοια απώλεια ηθικής τόσο αδυσώπητη και προσβλητική που δεν δίνει δεκάρα τέτοια ανευθυνότητα για την φύση-<br /><br />θα τολμούσα να ισχυριστώ-<br /><br />πως κανένας δεν έχει τέτοια ανεξαρτησία από αυτά που τον ορίζουν. Όλοι, κλεφτές ματιές ρίχνουμε στο πως θα ήμασταν αν μπορούσαμε να βγούμε από τον εαυτό μας.<br /><br />Πολιτική, είναι η πορνογραφική εκείνη τοποθεσία όπου ο εαυτός προκειμένου ν’ αποδείξει την ζωή του παραβλέπει, ότι κανείς δεν μπορεί να δει το ιερό αγνοώντας το φτηνό που χρησιμεύει στην ανασκαφή του.<br /><em><br />Το video είναι απόσπασμα από το <strong>Greek Dream ©2004</strong>. Το μοντέλο έγινε τσιμπητό από μια φτηνή πορνοταινία και φορέθηκε στις πύλες του Αχέροντα. Έχω 38,5 πυρετό.<br /><br /><br /><br /></em>And then <span style="color:#ff9966;"><span style="color:#ff6666;">Aphrodite said…</span><br /></span><br />Καλά, άνοιξε το στόμα σου, ώρα για την αντιβίωσή σου.<br /><br />Τι έγινε? Είδες να κουνάω το ΑΕΠ μου σε διψήφιο ετήσιο ρυθμό και σου σηκώθηκε?<br /><br />Ελα, μου έχω ράψει τόση ζαρτιέρα που εξάγω όπου μπορείς να φανταστείς! Την αγοράζουν μια χαρά και οι ντόπιοι δαντελάδες απολύονται ένας-ένας. Κάτι βενετσιάνοι μου έμειναν μόνο, που δουλεύουν τις πανάκριβες στο χέρι, αλλά πού θα μου πάνε κι αυτοί... Βλέπεις αγόρι μου, και τα ρούχα του βασιλιά που φτιάχνω τώρα, θα πουλήσουν σα ζεστά ψωμάκια μόλις τα λανσάρω. Κανείς δε μπορεί ν’ανταγωνιστεί τα bare essences…<br /><br />Αλλά επειδή το έχω κάνει σκλαβοπάζαρο και τους έχω στον μεσαίωνα, για να μην φάω καμμιά ανταρσία, τώρα προστατεύω τα συμφέροντά μου. Γι’αυτό με βλέπεις να ξαναρίχνω μέχρι και 40% πάλι μέσα, να σφίξω τα λουριά στην εσωτερική μου ρευστότητα και να δανείσω και στον Bush, με αντάλλαγμα ομόλογα και μετοχές αστέρια!<br /><br />Ορίστε και η θάλασσα που μέσα της θα παίρνω το μπάνιο μου έτσι και τα ρευστοποιήσω όλα, και να και πού τους βάζω...<br /><br />Μη μου έρχεσαι λοιπόν καλέ μου κύριε Dow-Jow με το -3.3% σου και κλαψομουνιάζεις. Αφού κατάφερα να σου κουνήσω την παγκόσμια κεφαλαιαγορά. Ν'ανακάμψει ο νεοϋορκέζικος τζόγος, να βγάλουν κάνα φράγκο οι επικεφαλής επενδύσεών σου. Και στο διάολο οι επενδυτές-μαρίδα. Who cares? <strong>ΑΥΤΟ είναι πορνό επιτέλους</strong>. Κράτα τις θεωρίες σου για τον Leninist Corporatism μου. Με κάνεις να γελώ. Ποιός αγοράζει σε σταθερή αγορά χωρίς καρότο ότι αυτή θ’ανέβει, ώστε να βγάλει? Κάνε μου τη χάρη. Ο καρπός μου που κουνιέται φιλάρεσκα, και φιλήδονα για την ακρίβεια, είναι για να σου δείξει πού βρίσκεσαι και που βαδίζεις...<br /><br />Αν έβγαινες από τον εαυτό σου θα μπορούσες να είσαι πάτρονας μου. Αλλά το τόσο βίαιο ξεπαρθένιασμα όσο εσύ γαμούσες αλλού, μέχρι να με θεωρήσεις καλό κομμάτι, όντως έκανε πέρα την ηθική μου.<br /><br />Πας για χρεωκοπία darling. Κολυμπάω καλύτερα από σένα και το ξέρεις.<br /><br />Μπορείς να με φωνάζεις Σανγκάηαγάπημου. Θα σου χρειαστεί. </p><br /><p align="justify"><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>(video Ihadararminafrica / post Ihadafarminafrica, Aphrodite)</em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-83650811693552922?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com165tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-3741659083298425852007-02-26T07:34:00.001+02:002007-03-02T02:18:07.923+02:00<p><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/finalb.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><span style="color:#999999;"></span></p><p align="justify"><span style="color:#999999;">Ihadafarminafrica said… «Πάλι με Χρόνια με Καιρούς, Πάλι Δικοί μας Θά’ναι!», Istanbul, Αύγουστος 2006. Αυτούς διάλεξα για το "Παιχνίδι των 5". Το έγραψα πριν δύο ποστς κιόλας. Σειρά μου να προτείνω τους εξής Πέντε για Γεννίτσαρους: <a href="http://www2.blogger.com/profile/00494973096456403806">aphrodite</a>, <a href="http://doncat.blogspot.com/">doncat</a>, <a href="http://www.prosopa.com/">prosopa</a>, <a href="http://www.blogger.com/profile/31921212">reactor69</a>, <a href="http://bladerunner32.blogspot.com/">bladerunner</a>. </span></p><p align="justify"><span style="color:#999999;">Arf-ογΔΥΤΗ μου έχεις το λόγο (μου) τώρα...</span></p><span style="color:#999999;"><div align="justify"><span style="color:#999999;">Aphrodite said... "Tι τό’θελα και τον προσκάλεσα στο παιχνίδι των 5 ήθελα νά’ξερα... Μου κοτσάρισε την φωτο με τους Ταλιμπαναίους του πηλαλητήριου για το 16, την έντυσε με doors, την έγδυσε με τα μάτια (τη φωτο πάντα αυτά, δύο ποστς πιο πίσω) και δώστου μαζί τους τα συνθήματα του κώλου στα Προπύλαια! Και καπάκι "Αααχ αυτοί οι Istanbul-ίτες!", με συναλητήριους να παίξει το 5-χνίδι...<br /><br />Βρε Μαρκήσιε, έλα να δεις τι κόλλημα υπάρχει και δεν τους θέλουμε μανάρι μου (πέραν της «καλής» τους πρόθεσης τόσα χρόνια, μιλάς με Σμυρνιά, έτσι?). Πάμε να διευρύνουμε την διμερή μας συνεργασία με την υιοθέτηση επιπρόσθετων μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης (με το Ισλάμ αυτά τώρα), να πάρουμε τα μα και σα μας και να άρουμε το βέτο... Ελα μου όμως που περιοδεύει η Ντόρα στη Θράκη, για τα μέτρα για την μουσουλμανική μειονότητα και μας πιάνουν στον στόμας τους.<br /><br />Κανονίζουμε τα των ερευνών για τα κυπριακά πετρέλαια και την οριοθέτηση της κυπριακο-λιβανέζικης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (α, και την Αίγυπτο πού την πας με το πετρέλαιο κι ετούτη?!) και νά’την η Αγκυρα μες την απειλή και τη χολή.<br /><br />Κάνουμε μία διπλωματική πίσω, και ορίστε λέει η βίζιτα από τον Γκιουλ εις τας Αθήνας (με τον αέρα του νικητή!!!), μεσούσης της προεκλογικής περιόδου στην Τουρκία (για νέο Πρόεδρο Δημοκρατίας, καλό, καλό, και Εθνοσυνέλευσης, ακόμη καλύτερο!), όπου ο εθνικισμός και ο ευρωσκεπτικισμός σκιάζουν την κυβέρνηση Ερντογάν και του τα χώνουν του Αμπντουλάχ του Γκιούλ του Εξωτερ/υπουργού στην ευθεία...<br /><br />Εχουμε και τον Ζούπερμαν τον Στρατηγό Μπουγιουκανίτ και τα τούρκικα πολεμικά του στο Αιγαίο, έχουμε και τα μαχητικά τους σε δουλειά να βρίσκονται στα δικά μας τα λημέρια, έχουνε και καλά το μπραφ τους ενάντια στο τρομοκρατικό ΡΡΚ για να εισβάλλουν στις κουρδικές περιοχές, αλλά μη-τζιζ η τσατσά η Αμέρικα, και τον Ερντογάν να ονειρεύεται διάλογο με την Κουρδική ηγεσία του βόρειου Ιράκ, ε, να μην έχουνε και το πολικό ψύχος από το πάγωμα των Κεφαλαίων για την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκιάς?<br /><br />Περίμεναν μπας και η γερμανική προεδρία θα κέρναγε τα τρία πρώτα, αλλά μην πούμε ότι δεν ξεκαθάρισε ποιά εννούσε και τώρα είναι μες την τσαντίλα με τη νίλα... Μα τίποτε να μην τους βγαίνει? Ανάδρομος Ερμης και Κρόνος καβαλικωμένος στη χώρα όλη?! Οπότε πώς να μην βράζει από παντού η χύτρα?!?!? Πώς να συμμορφωθούν και για ποιόν λόγο εξάλλου?<br /><br />Πώς το είπε υπέροχα ο Μπασκίν Οράν στο δημοσίευμα της </span><a href="http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_383037_25/02/2007_217278"><span style="color:#c0c0c0;">Καθημερινής</span></a><span style="color:#999999;"> (25.02.07)<br /><br /></span><span style="color:#999999;"><em>-«Εκφράζετε μεγάλη πικρία έναντι της Ε.Ε. Και όμως, χάρη στις μεταρρυθμίσεις της εκφράζεστε πιο ελεύθερα. Δεν είναι λογικό, εξάλλου, η Ενωση να περιμένει από την Τουρκία σεβασμό προς το διεθνές δίκαιο και τις συνθήκες;»<br /><br />- «Η ερώτησή σας είναι η τυπική προσέγγιση ενός Ευρωπαίου, ξένου προς τη σημερινή Τουρκία… Εάν η Ε.Ε. εφευρίσκει σε κάθε νέο έγγραφο και ένα νέο όρο για την ένταξη της Τουρκίας, δεν το κάνει διότι θεωρεί τις μεταρρυθμίσεις του 2001–2004 ανεπαρκείς. Το κάνει διότι δεν θέλει να καταπιαστεί με την Τουρκία προτού «χωνέψει» τις πρώην κομμουνιστικές χώρες. Επίσης, επειδή δεν μπορεί να αντισταθεί στην πίεση των λαών της Ευρώπης, τους οποίους η ισλαμοφοβία έχει τρομοκρατήσει θανάσιμα…"<br /></em><br />Κι έρχεσαι λοιπόν Φάρμερ και μου λες για τους 5 σου και πόσο σου «μας» θυμίζουν... Ομως θέλουμε να ξεχάσουμε την ανάσα τους στο σβέρκο μας και τις ρίζες μας που μπουρδουκλώθηκαν. Μας χωρίζουν χρόνια δυτικοποίησης από μια χώρα κι έναν λαό που στον καλό του μέσο όρο ζει όπως σε μια Ελλάδα του ’50, με όλο το στρατηγείο βέβαια στην πλάτη. Μας κοιτάζουν και φθονούν, τους κοιτάζουμε και σιχαινόμαστε. </span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#999999;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#999999;">Οχι σε ατομικό επίπεδο. Σε ατομικό θα μπορούσαν να γίνουν τα σατυρικά τα όργια, θα μίλαγε αιώνων αίμα, ένα κατασπάραγμα χρωστούμενων και ποιός θα επιζήσει... Αλλά σε ομαδικό, ε, ήδη με τους ρυθμούς που (δεν) πάμε, είναι σα να έχουμε τα μάτια κολλημένα στις βιτρίνες και τα πόδια μες τη λάσπη.<br /><br />Δεν ξέρω βρε ματάκια μου όταν μας φτάσουν, αν θ’ασχοληθούν τελικά με το διονυσιακό να ξεφρενιάσουν, και ΜΕΤΑ θα συνεχίσουν στην ανηφοριά, ή θα μας ποδοπατήσουν ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ και θα έχουμε να τρώμε τη σκόνη όλων των βαλκανίων ΣΥΝ τη δικιά τους. Αν θα έχουμε γίνει ντιντήδες του καναπέ, όσο θα έχουν ακόμη την ορμή του λυσσασμένου για κατάκτηση..."<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">(video by ihadafarminafrica, post by Aphrodite)</span></em> </span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-374165908329842585?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com72tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-31595670269681085362007-02-25T04:33:00.000+02:002008-12-10T11:49:43.169+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_nPf5HHBsMHc/ReboWeGt5BI/AAAAAAAAA_E/B7Cg2aqTDoM/s1600-h/photo1millacKads1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036968705996481554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_nPf5HHBsMHc/ReboWeGt5BI/AAAAAAAAA_E/B7Cg2aqTDoM/s320/photo1millacKads1.jpg" border="0" /></a> <p></p><p align="justify"></p><p align="justify">Ο μυαλός αναρωτιέται τελικά τι είναι αυτό που μας πακτώνει και δε μπορούμε ν'αρθρώσουμε το πασιφανώς λογικό: δε χρειάζεται ν'απογυμνωθούμε εντελώς τις θερμομονωτικές στολές των προκαταλήψεών μας για να προχωρήσουμε αυθωρεί στην αντιμετώπιση του φλέγοντος ζητήματος της Παιδείας. Ας κρατήσουμε τα προσχήματα, τα ντυσίματα και τα (των ιδιωτικών) χρήματα, μα ας πάρουμε έστω κάποιες από τις ενδεδειγμένες στάσεις απέναντι στο πρόβλημα. Ψυχραιμία, Οραμα, Στρατηγική ανά<span style="color:#c0c0c0;"> </span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Strategic_business_unit»"><span style="color:#cc0000;">SBUs</span></a>, πολύ Σκληρή Δουλειά και αλλαγές πέραν των 'Συμβολαίων" και Μanagers εκ των Ενόντων, Ασύλου με Δόσεις, Ορίων Σπουδών, Πρυτανικών Εκλογών, Εξελίξεις Καθηγητών και Ελέγχων, Πανεπιστημιακών Συγγραμάτων, Καταλήψεων, Εσωτερικών Κανονισμών και Δημοσιοποιήσεων στο Internet.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nPf5HHBsMHc/Rebo1-Gt5CI/AAAAAAAAA_M/xex96yr8Re8/s1600-h/photomillacKads2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036969247162360866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_nPf5HHBsMHc/Rebo1-Gt5CI/AAAAAAAAA_M/xex96yr8Re8/s320/photomillacKads2.jpg" border="0" /></a><br />Χρειάζεται άμεσα πληθώρα περαιτέρω ρυθμίσεων, όπως επιπλέον Αυτοτέλεια με Συγκεκριμένους Αριθμούς Φοιτητών, Δεσμεύσεις σε Δαπάνες/Φοιτητή, Οριζόντια Κινητικότητα Φοιτητών & Καθηγητών, Σύνδεση Ερευνας και Πανεπιστημίων και φυσικά Συνεχής Αξιολόγηση των Καθηγητών και του Ερευνητικού τους Εργου, πολιτικού κόστους αδιάφορου. </p><p align="justify">Αλλά πώς θα καταλήξουν στο "Μετά", ότι δλδ πρέπει να βελτιώσουν τις Συνθήκες στην Αγορά Εργασίας, χωρίς να γίνει σούπα (-μού’πες...) ο μυαλός τους και πάει... Και με την μυαλού ως γνωστόν δε βγάζεις άκρη! </p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nPf5HHBsMHc/RebpBeGt5DI/AAAAAAAAA_U/naJE3m5pJSM/s1600-h/photo5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036969444730856498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_nPf5HHBsMHc/RebpBeGt5DI/AAAAAAAAA_U/naJE3m5pJSM/s400/photo5.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Σημ.: Λαμπρό παράδειγμα του post μικρή αντιπροσωπεία <span style="color:#990000;">Sirens' &amp; Marines' Squad</span> σε προκαταρκτικές συζητήσεις -κεκλεισμένων των θυρών- παρουσία επιτροπών, νεολαιών, ΜΜΕ και της κας Κουτσίκου αυτοπροσώπως. Οι εκλεγμένοι (κι εκλεκτοί) συμμετέχοντες δεν φαίνονται καθώς η κάμερα εστιάζει αποκλειστικά στην παρουσίαση των βασικών ρυθμίσεων του νομοσχεδίου από την διακομματική squad.<br /><br /><br /></div><p align="justify"><span style="font-size:85%;"><em>(cK ads photos /post by Aphrodite)</em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-3159567026968108536?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>Aphroditehttp://www.blogger.com/profile/00494973096456403806noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-42391450884120327072007-02-22T12:16:00.000+02:002007-02-25T06:01:16.629+02:00<div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.<br /></span><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/pente1-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed><br /><br /><span style="font-size:100%;">5 από όλους όμως ξεχώρισαν σε τούτο το πηλαλητήριο.<br /><br />Τώρα που καταργείται το άσυλο θα σας τα πω όλα.<br /><br />Συνθήματα που ακούστηκαν ( όλα clopyright doors ):<br /><br /><span style="color:#cc0000;">C'mon One more Five to one, baby One in five No one here gets out alive, now You get yours, babyI'll get mine Gonna make it, baby If we try The old get old And the young get strongerMay take a week And it may take longer They got the guns But we got the numbers Gonna win, yeah We're takin' over Come on! Yeah!<br /></span><br />Πάνω που φτιάχτηκα όμως ρε παλικάρια με βούτηξε η ARFoδύτης Ελένη, η partner μου καλέ, από τον σβέρκο και μου λέει έλα εδώ μανάρι μου να σου ρίξω έναν Νομοσχέδιο εγώ τώρα να σάξεις – μα γαμώ την παιδεία σου ρε +ετέρας – εδώ τα τεκνά καίγονται κι εσύ αλλαλού;<br /><br />Τι να πω; Το βούλωσα. Κι εγώ για τεκνά ήθελα να μιλήσω 5 τον αριθμό μάλιστα συναλητήριους που γνώρισα στην Istanbul τον περασμένο Αύγουστο κι έλυσα μαζί τους όλα τα προβλήματα παιδείας που είχαν συσσωρευτεί στο ελληνορθόδοξο κορμάκι μου από γεννησιμιού μου.<br /><br />Υπάρχει ομορφότερο πράγμα και πιο άξιο λόγου από το χαμόγελο που σκάει στα χείλη ενός προσώπου που μόλις πριν από λίγο σπαρταρούσε από ηδονή στην αγκαλιά σου; Όχι παρά μόνο ίσως εκείνο που εμφανίζεται όταν πριν από λίγο μπορεί να έτρεχαν δάκρυα στο ίδιο πρόσωπο.<br /><br />Γιατί τους διώξαμε τους Τούρκους δεν ξέρω. Τα παιδιά μας γενιά με την γενιά γίνονται όλο και πιο στριμμένα και το χειρότερο μοιάζουν όλο και πιο πολύ με γέρους ανθρώπους που έχουν χάσει το χαμόγελό τους από τα βάσανα. Εκείνο το εφηβικό χαμόγελο που διαθέτουν οι ζωντανοί άνθρωποι οποιασδήποτε ηλικίας και που έχει ένα αδιαμόρφωτο σχήμα σαν προσχέδιο ενός μελλοντικού έργου ανασφαλές μεν αλλά γεμάτο σθένος για ζωή. Ζωή που ακολουθεί και περιμένει πάντα να αποτυπωθεί επάνω στα πρόσωπα. Όχι ζωή τελειωμένη. </span></div><p align="justify">Υπάρχει ένα ζήτημα παιδείας και πολιτισμού γενικότερα εδώ. Όλοι σ’ αυτή την Γη ζούμε next to nothing. Στην Ελλάδα ειδικότερα έχουμε μάθει στην κυριολεξία να ζούμε δίπλα στο τίποτα με το τίποτα νομίζοντας συνεχώς πως είμαστε κάτι. Σίγουρα πάντως μέχρι πρόσφατα ήμασταν δουλάρες των Τούρκων. Και παραμένουμε οι καλύτεροι εραστές τους. Κόβουν φλέβες σας λέω. Και να σας πω και κάτι; Αυτοί τουλάχιστον υπάρχουν. Δίπλα μας. Δεν είναι τίποτα ούτε έχουν εξαφανιστεί σαν κάτι αρχαίους. Μην ανοίξω το στόμα μου τώρα.<br /><br />Ρε arfoδύτη πήγαινε σε παρακαλώ και πες σε κείνο τον Αλαβάνο ότι θα του κλέψω το ένα α (το μεσαίο) από τ’ όνομά του και θα τον κάνω ορθόδοξο Αλβανό άμα συνεχίσει να λέει τις ίδιες μαλακίες για τα τανκς. Πες του καρντιά μου πως μόνο αν μπει Τώρα το τανκ στο σπίτι του θα είναι παράνομο. Στην δικτατορία αν γούσταρε, θα έμπαινε έτσι κι αλλιώς.<br /><br />Να χέσω την Παιδεία σου Πασά μου!<br /><br />Κι εσένα κι όλων των συναδέλφων σου.<br /><br />300 όρθια ζώα. Ένας ένας στα 4 ΡΕΕΕΕ που μου κολλήσατε και τον blogger με την αγαμία σας και δεν παίρνει άλλο υλικό αλλιώς θα σας το ’καιγα το γουνάκι σήμερα. </p><br /><em><span style="font-size:85%;">(video/post by ihadafarminafrica)<br /></span></em><br /><span style="font-size:100%;color:#cc0000;"><span style="color:#ffffff;">You can leave your</span> <a href="https://www2.blogger.com/comment.g?blogID=29754252&amp;postID=8821243285926750195"><span style="color:#cc0000;">comments here.</span></span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-4239145088412032707?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6460127699729311881.post-80782618627746725472007-02-19T01:48:00.000+02:002007-03-13T16:36:09.064+02:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">.<br /></span><embed src="http://www.papavramopoulos.com/abraham/3-1.wmv" width="425" height="350" wmode="transparent"></embed></div><p align="justify">Η κυβέρνηση μετά την καταιγίδα αντιδράσεων που ξεσήκωσε η πρώτη της κίνηση στην εξεύρεση στρατηγικού επενδυτή για τον ΟΤΕ, τώρα σπεύδει να διερευνήσει την λύση της μετοχοποίησης. Αυτό μεταφράζεται σε πώληση ποσοστού μετοχών του Οργανισμού ως 15%, ώστε να μειωθεί το ποσοστό του Δημοσίου στον ΟΤΕ από 38% σε 23%, αλλά με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση θα συνεχίσει να έχει τον έλεγχο μέσω της διοίκησής του. Η λύση αυτή εξυπηρετεί τα μάλλα σε αυτήν την προεκλογική ουσιαστικά περίοδο, και το προσδοκώμενο κέρδος ίσως αναχαιτίσει το πολιτικό κόστος της πώλησης μετοχών κι εκχώρησης τμημάτων του management σε ξένους.<br /><br />Στο αποκλειστικό video που σας παρουσιάζουν οι Bloggerines σε παγκόσμια πρώτη προβολή, παρακολουθείτε την κυβέρνηση σε μια καλοζυγισμένη προσπάθεια να συνάψει μια στρατηγική συμμαχία με τους δυνατότερους επενδυτές της ευρωπαϊκής τηλεπικοινωνιακής αγοράς (Telekom Austria, Deutsche Telekom, Telefonica (ισπανική), Telecom Italia και France Telecom). Προσέξτε ιδιαιτέρως την πρόθεση διάθεσης μετοχών (με accelerated book building) προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ, χωρίς να ξεσηκώσει κι άλλη θύελλα αντιδράσεων από τους άμεσα θιγόμενους.<br /><br />Μια Social Hooker ποτέ δεν ζώθηκε τόσα κορδόνια, δεν έβαλε και choker με κρίκο για τράβηγμα, κούνησε πισινό ή έγλειψε το δάχτυλο με τόσο νάζι. Εμ, ένα με ενάμισυ δις ευρώ για το Δημόσιο είναι αυτά, να τα προσπεράσουμε? Ασε που δεν μας παίρνει με τις αποκρατικοποιήσεις (τις ποιές?!) πλέον...<br /><br />Καλό σας βράδυ και για τη συνέχεια, μείνετε μαζί μας! </p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"><em>Οι bloggers Αβραάμ Παπαβραμόπουλος (<a href="http://www2.blogger.com/profile/10225963155917325246"><span style="color:#cc0000;">ihadafarminafrica</span></a>) και Αφροδίτη Ελένη (<a href="http://www2.blogger.com/profile/00494973096456403806"><span style="color:#cc0000;">Αphrodite</span></a>) ξεκινούν από σήμερα 18.02.07 νέα συνεργασία με δημιουργία και προβολή δικών τους videos, στα οποία θα σχολιάζουν την καθημερινότητα σε όλες της τις εκφάνσεις (κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, καλλιτεχνικές κι όχι μόνον) και θα εναλλάσσουν κείμενο και κινούμενη εικόνα. Το σημερινό και πρώτο της σειράς <span style="color:#990000;"><strong>"The Bloggerines"</strong></span> δημιουργήθηκε με επιλογή βίντεο του ihadafarminafrica (hosting από τον server που εξυπηρετεί το προσωπικό του site) και πολιτική ανάλυση της Aphrodite. Τι θα ακολουθήσει; <strong>Βrace yourselves</strong>!</em></p><br /><em><span style="font-size:85%;">(video by ihadafarminafrica / post by Aphrodite)</span></em><br /><br />You can leave your <a href="https://www2.blogger.com/comment.g?blogID=29754252&amp;postID=3369747476076298623"><span style="font-size:100%;color:#cc0000;">comments here!</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6460127699729311881-8078261862774672547?l=bloggerines.blogspot.com' alt='' /></div>sadosadisthttp://www.blogger.com/profile/10225963155917325246noreply@blogger.com